نامه‌ای به تمام خستگان جهان... (:

می‌دانم خسته‌ای...!
می‌دانم گاهی خستگی آن‌قدر زیاد می‌شود که
انگار راه نفس کشیدن را هم برایت تنگ می‌کند
اما عزیزِ دل، کمی دیگر دوام بیاور...
یادت باشد تو تمام داستان را نمی‌بینی؛
فقط چند صفحه از کتاب زندگی‌ات را می‌خوانی،
و نویسنده‌ی این کتاب، خداست.
تو نمی‌دانی در صفحه‌ی بعد چه نوشته شده؟!
شاید همان آرامشی باشد که مدت‌هاست منتظرش هستی،
شاید یک اتفاق زیبا، یک لبخند، یک شروع تازه
و یا دعایی که فکر می‌کردی هیچ‌وقت به آسمان نرسیده است.
خداوند خودش می‌فرماید:
«لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِي كَبَدٍ»
«همانا انسان را در رنج و سختی آفریدیم.»
(سوره بلد، آیه ۴)
اما این تمام ماجرا نیست؛
چون همان خدایی که سختی را می‌داند،
وعده داده است:
«إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا»
«همانا با سختی، آسانی است.»
(سوره شرح، آیه ۶)
پس به فردا کمی بیشتر اعتماد کن...
به خدایی که حتی وقتی تو چیزی نمی‌بینی،
راه را می‌بیند و آرام‌آرام
تو را به سمت روزهای روشن‌تر می‌برد.

پ.ن: دوام بیاور؛
هنوز زیباترین صفحه‌های کتابت نوشته نشده است.