اشک‌هام رو میریزم ولی در آخر با خودم میگم همه‌ قدم‌هایی که تا به الان برداشتم قدم‌های بزرگی بودن، راه افتادم در حالیکه نمیتونستم به چیزی جز سیم‌ خاردارهایی که به پاهام فرو رفته بودن فکر کنم، حتی هنوز هم وقتی سر برمیگردونم به جای رد پا رد خون میبینم ولی ادامه میدم.