افزایش بلایای یخچالی در پی تغییر اقلیم؛ هشدار کارشناسان۲ سپتامبر ۲۰۲۶ | خبرگزاری Ratopati
حادثه زمینشناختی اخیر در مرز چین و نپال بار دیگر توجهها را به یخچالهای طبیعی جلب کرده است. یخچالها معمولاً «قربانیان» گرمایش جهانی شناخته میشوند، اما با کوچک شدن یخچالها، ذوب شدن خاکهای منجمد دائمی (پرمافراست) و گسترش دریاچههای یخچالی، خطر وقوع بهمنهای یخ و سنگ، طغیان دریاچههای یخچالی، رانش زمین و جریانهای واریزه نیز افزایش مییابد.
شبکه CGTN با دو پژوهشگر آکادمی علوم هواشناسی چین درباره ارتباط تغییر اقلیم، بلایای یخچالی، پایش و سامانههای هشدار زودهنگام گفتوگو کرده است.
آیا یخچالها به منبع خطر تبدیل شدهاند؟چانگ تونگژی، پژوهشگر مؤسسه تغییرات جهانی و هواشناسی قطبی، میگوید بلایای یخچالی همیشه وجود داشتهاند، اما در گذشته و در شرایط اقلیمی پایدار، وقوع آنها بسیار نادر بود. به گفته او، در دهههای اخیر و بهویژه طی ۱۰ تا ۲۰ سال گذشته، تعداد بهمنهای یخ و سنگ و دیگر بلایای مرتبط با یخچالها افزایش یافته و شدت آنها نیز بیشتر شده است.
او تأکید میکند که افزون بر گرمایش جهانی، توسعه فناوریهای سنجشازدور ماهوارهای نیز باعث شده بسیاری از حوادث مناطق دورافتاده که پیشتر ثبت نمیشدند، اکنون شناسایی شوند.
تغییر اقلیم چگونه یخچالها را ناپایدار میکند؟ما لیژوان، پژوهشگر مرکز ملی اقلیم چین، توضیح میدهد که از دهه ۱۹۹۰ روند ذوب یخچالها و پرمافراست در فلات تبت و مناطق مرتفع آسیا شتاب گرفته است. پیامدهای این روند عبارتاند از:
* کاهش پایداری یخچالها.
* افزایش تعداد و وسعت دریاچههای یخچالی.
* افزایش فراوانی بهمنهای یخ و برف، سیلابهای ناشی از شکست دریاچههای یخچالی، جریانهای واریزه و سیلابهای حاصل از ذوب برف.
بر اساس پژوهشها، فروپاشی یخچالها دستکم از دهه ۱۹۵۰ روند افزایشی داشته و از دهه ۱۹۷۰ نیز تعداد دریاچههای ناشی از ذوب پرمافراست و فرونشست زمین افزایش یافته است.
کاهش چشمگیر مساحت یخچالهای فلات تبتچین تاکنون سه فهرست ملی یخچالها را تهیه کرده است. نتایج نشان میدهد که طی حدود ۶۰ سال گذشته، مساحت یخچالهای فلات چینگهای–تبت از حدود ۵۱ هزار کیلومتر مربع به ۴۴ هزار کیلومتر مربع و سپس به حدود ۳۹ هزار کیلومتر مربع کاهش یافته است.
آیا حادثه مرز چین و نپال ناشی از تغییر اقلیم بود؟ما لیژوان میگوید بر اساس پژوهشهای نخستین، حادثه دوم سپتامبر با بهمن یخ و سنگ آغاز شده است. این منطقه در بخش یخچالهای دریایی دامنه جنوبی هیمالیا قرار دارد؛ جایی که گرمایش بلندمدت باعث افزایش دمای یخ، سرعت بیشتر حرکت یخچالها و کاهش پایداری ساختار داخلی آنها شده است.
او تأکید میکند که تغییر اقلیم یک عامل خطر بلندمدت و مهم برای ناپایداری یخچالهاست، اما علت مستقیم این حادثه،
تغییرات زمینشناختی ناشی از بیثباتی یخچال بوده است و نسبت دادن این رویداد به تغییر اقلیم بهطور مستقیم نیازمند بررسیهای بیشتر است.
بزرگترین ضعف سامانههای هشدار زودهنگامکارشناسان معتقدند مهمترین ضعف سامانههای فعلی، کمبود پایش میدانی در مناطق مرتفع و دورافتاده است. آنها پیشنهاد میکنند یک
سامانه پایش سهبعدی «هوا–فضا–زمین» ایجاد شود تا شناسایی سریع خطر، ارزیابی دقیق و صدور هشدارهای زودهنگام برای بلایای یخچالی امکانپذیر شود.
در پایان، ما لیژوان یادآور میشود که ابتکار سازمان ملل با عنوان «هشدار زودهنگام برای همه» چهار رکن اصلی دارد: شناخت خطر، پایش و پیشبینی، اطلاعرسانی هشدارها، و آمادگی و واکنش. به گفته او، در حوزه خطرات یخچالی، هر چهار بخش هنوز نیازمند توسعه جدی هستند.
👀 Follow us on social media:
Telegram:
https://t.me/mohsen_hamidianpourInstagram:
@mohsen_hamidianpour