🌟دو سال از شهادت سید حسن می‌گذرد و مردم به راحتی از شوک آن بهبود نخواهند یافت. اما مسئله صرفاً خستگی از فقدان نیست. مردم مقاومت به فقدان عادت کرده‌اند و در ذهن و قلب خود داستان‌هایی دارند که فقدان را به یک نعمت تبدیل می‌کند، نه یک نفرین - ویژگی‌ای که مؤمنان به خاطر آن غبطه می‌خورند. با این حال، ایده حیاتی که دشمن، ذاتاً می‌داند امروز وجود دارد، ایده انتقام و تلافی است. اگر هدف این جنگ آشکار در همه جبهه‌ها جلوگیری از استراحت طرف مقابل و نفس کشیدن برای بررسی آنچه در پیش است باشد، پس اسرائیل کاملاً آگاه است که جنگ پایان نیافته و پایان نخواهد یافت. درس‌های پس از طوفان الاقصی به ما می‌گوید که ما با دشمنی روبرو هستیم که همزیستی با او غیرممکن است. و آنچه رهبران و پایگاه آن معتقدند درست است: اینکه نمی‌تواند اینجا بماند - نه به عنوان یک نهاد، نه به عنوان نهادها، حتی در میان مردم.
مهمترین چیزی که باید درک کنیم این است که ایده انتقام، یک عمل تلافی‌جویانه به سبک قبیله‌ای نیست. بلکه یک مأموریت جامع است که مستلزم اعتقاد کامل به عدالت و عزم راسخ برای دستیابی به آن با بهترین نتیجه ممکن است. با این حال، به سطحی از حیله‌گری نیاز دارد که حتی از حیله‌گری صهیونیست‌ها نیز فراتر می‌رود. و از همه مهمتر، به پشتکاری نیاز دارد که راه خود را با نسلی جدید - "نسل طوفان" - پیدا خواهد کرد. ما، قبل، بعد یا با خود دشمن، کشف خواهیم کرد که مجازات عادلانه این دولت، حکومت، مردم و نهادها، یک فرآیند عادی نیست، بلکه چشمگیرترین رویدادی است که تاریخ آن را به عنوان روشن‌ترین مسیر به سوی عدالت به یاد می‌آورد...
مشخص شده است که مبارزه با دشمن اشکال مختلفی دارد، اما آنچه مقاومت در لبنان و فلسطین به آن نیاز دارد، نوع متفاوتی از عمل است، عملی که مخرب‌ترین و دردناک‌ترین اقدامات دشمن را شبیه‌سازی کند و شامل دانش بیشتر در مورد هر چیزی باشد که به این دشمن مربوط می‌شود، در جامعه او در تمام جنبه‌های آن، و اینکه چگونه می‌توان در اتاق‌های خانه کاغذی او پرسه زد و وارد ذهن او شد، نه برای رمزگشایی از رمز دکترینی که او را منسجم و قوی می‌کند، زیرا این یک تلاش بیهوده است، بلکه برای رسیدن به جایی که او با ورود به ذهن ما به آن رسید، به طوری که او نه تنها آنچه را که ما می‌گوییم تشخیص دهد، بلکه در دستور کار ما، مکانیسم‌های عمل ما و حتی انتخاب ابزارهای ما شریک شود.
آنگاه، ما پرونده‌ای مشابه خواهیم داشت، به ضخامت تمام کتاب تاریخ، و نه فقط به اندازه یک ورق کاغذ، که از آن اقداماتی پدیدار می‌شود که حق هر کسی است که در زمین به دنبال عدالت است. تنها در آن روز می‌توانیم در مقابل مزار سید حسن بایستیم، نه برای خواندن فاتحه و ریختن اشک، بلکه به عنوان ادای احترامی واقعی به یاد کسی که همچنان شاهد حقانیت مقاومت و توانایی آن در دستیابی به پیروزی است!
Post #6739
12.3K