یکی از خطاها در امر تحلیل موضوع محاصره هوایی، توجه به جزئیات هر پرواز است. این خطایی بود که در ابتدای محاصره دریایی نیز تجربه شد؛ در ابتدای محاصره دریایی، تا حدود ۲ الی ۳ هفته، آمریکا از اعمال حصر کامل ناتوان بود و برخی کشتی‌ها امکان عبور از خط محاصره را داشتند، به همین علت تمرکز بر عبور این کشتی‌ها در کنار زمان دادن به فرایند سیاسی، باعث شد تا حلقه محاصره کامل شود. اکنون در موضوع محاصره هوایی، باید به سه نکته توجه داشت:
۱. ابعاد این محاصره، فراتر از صرف تحریم هوایی است. بدیهی است که این موضوع نیز مراحلی دارد که از تحریم ایرلاین های ایرانی در فرودگاه های مقصد آغاز شده و به مرور می‌تواند به لغو تمام پروازهای خارجی، بستن حریم‌های هوایی، ایجاد حصر فیزیکی هوایی(ممانعت از ورود و خروج هواپیماها با جنگنده) و تا انتهای مراحل در آینده، یعنی منطقه پرواز ممنوع برسد.

۲‌. اهداف دشمن از این طرح متعدد است. یکی از اهداف مهم، کنترل و استیلا بر آسمان ایران و منطقه است. در راستای این هدف، می‌توان محاصره هوایی را در کنار روند تضعیف کنترل ‌کشور بر آسمان خود از یکسو، و همزمان، تقویت نیروهای هوایی و پدافند هوایی رقیب و خصم(ترکیه، سعودی، رژیم و خود آمریکا) قرار داد.

۳‌. به نظر یکی دیگر از اهداف غیرمستقیم دشمن از این حصار هوایی، ایجاد اختلال در بازسازی نیروهای مسلح و محور مقاومت با بستن کریدورهای هوایی و فرودگاه‌های مرکز ثقل است.

@Mohallell