قال العلّامة السيّد محمّد تقيّ الرضويّ القمّيّ:
✍️ إنّي كنت في سالف الزمان مولعا بالنظر في الخطبة المشهورة الغرّاء المنتسبة إلى سيّدة النساء، و حبيبة سيّد الأنبياء، و حليلة سيّد الأوصياء، أمّ الأئمّة النجباء النقباء الشفيعة في يوم الجزاء، فاطمة الزهراء عليها من اللّه آلاف التحيّة و الثناء، الّتي عجزت عن إنشاء مثلها أو ما يدانيها ألسن الادباء و البلغاء، و عن إدراك كنهها و الوصول إلى دقائقها عقول الحكماء و ألباب الأزكياء، كيف لا؟ و قد فرغت من لسان العصمة الإلهيّة، و تلألأت عن مشكاة النبوّة المصطفويّة، و استطرفت من مخزن الأسرار المرتضويّة،و استنارت من زهرة الزهراء الزكيّة، و نبعت من منبع ينابيع الحكمة الربّانيّة ...
من در روزگاران گذشته شیفته و علاقه‌مند به خواندن خطبهٔ مشهور و درخشان و فصیحی بودم که به سیدهٔ زنان، محبوبه سرور پیامبران، همسر سرور اوصیاء، مادر امامان برگزیده و نقیبان، و شفیع روز جزاء، حضرت فاطمهٔ زهرا ﴿سلام‌الله‌علیها﴾ که از جانب خداوند هزاران درود و ستایش بر آنحضرت باد منسوب است؛ همان خطبه‌ای که زبانهای ادیبان و بلیغان از پدید آوردن سخنی همانند آن، یا حتی نزدیک به آن، عاجزند و خردهای حکیمان و اندیشه‌های پاکان از درک حقیقت و رسیدن به دقایق و ظرایف آن ناتوان‌اند.
و چگونه چنین نباشد؟ در حالیکه این خطبه از زبان عصمت الهی جاری شده، از مشکات نبوت مصطفوی میدرخشد، از گنجینهٔ اسرار مرتضوی بهره گرفته، از گلِ پاک و پاکیزه زهرا روشنایی یافته و از سرچشمه چشمه‌ساران حکمت الهی جوشیده است...
📕کتاب [چاپ سنگی] الدرة البيضاء في شرح خطبة فاطمة الزهراء ﴿سلام‌الله‌علیها﴾
تألیف: سيّد محمّد تقيّ الرضويّ القمّيّ
عربی (۱۳۵۲ ق)
صفحه : 4-5
Post #4853
363