✍️ سلف و بزرگان خاندان علی﴿علیه‌السلام﴾ و فاطمه﴿سلام‌الله‌علیها﴾، خطبهٔ حضرت فاطمه ﴿سلام‌الله‌علیها﴾ را که در آن روز ایراد کرده بود، برای نسلِ بعد از خود روایت میکردند و هر نسلی آن را برای نسلِ بعد روایت میکرد، تا اینکه این خطبه دست‌به‌دست به ما رسید.
بنابراین، ما فاطمیان آن را از پدران خود روایت میکنیم و پدرانمان نیز آن را از پدران خویش روایت کرده‌اند؛ و به همین شکل این شیوه در تمام نسلها ادامه داشت تا به زمان امامانی از فرزندان علی و فاطمه ﴿علیهماالسلام﴾ رسید.
و آن را میتوانید در کتاب الإحتجاج طبرسی و در بحار الأنوار پیدا کنید و همچنین ابوبکر احمد بن عبدالعزیز جوهری، از بزرگان و أعلام مخالفین، این خطبه را در کتاب السقیفة وفدک با طرق و اسناد مختلف نقل کرده است. برخی از این طرق به حضرت زینب﴿سلام‌الله‌علیها﴾، دختر علی و فاطمه ﴿علیهماالسلام﴾ و برخی به امام ابوجعفر محمد باقر ﴿علیه‌السلام﴾ و برخی نیز به عبدالله بن حسن بن حسن منتهی میشوند و همه آنها خطبه را به حضرت زهرا ﴿علیهاالسلام﴾ میرسانند؛ چنانکه در صفحهٔ 87 از مجلد چهارم شرح نهج‌البلاغه حمیدی آمده است؛ ابوعبدالله محمد بن عمران مرزبانی نیز آن را با سندی از عروه بن زبیر از عایشه نقل کرده و روایت را به حضرت زهرا ﴿سلام‌الله‌علیها﴾ میرساند؛ چنانکه در صفحهٔ 93 از مجلد چهارم شرح نهج‌البلاغه آمده است؛ مرزبانی همچنین، چنانکه در صفحه 94 از همان جلد آمده، آن را با سندی از ابوالحسین زید بن علی بن حسین بن علی بن أبی طالب، از پدرش، از جدش نقل کرده و این روایت را به حضرت فاطمه﴿سلام‌الله‌علیها﴾میرساند.

و در همانجا از زید نقل شده است که گفت:
←مشایخ خاندان ابوطالب را دیدم که این خطبه را از پدران خود روایت میکردند و آن را به فرزندانشان می‌آموختند.