آمد خیال خوش که من از گلشن یار آمدم
در چشم مست من نگر کز کوی خمار آمدم
In my hallucination
I saw my beloved's flower garden
In my vertigo, in my dizziness
In my drunken haze

سرمایه‌ی مستی منم هم دایه‌ی هستی منم
بالا منم پستی منم چون چرخ دوار آمدم
Whirling and dancing like a spinning wheel
I saw myself as the source of existence
I was there in the beginning

آنم کز آغاز آمدم با روح دمساز آمدم
برگشتم و بازآمدم بر نقطه پرگار آمدم
And I was the spirit of love
Now I am sober
There is only the hangover
And the memory of love
And only the sorrow

گفتم بیا شاد آمدی دادم بده داد آمدی
گفتا بدید و داد من کز بهر این کار آمدم
I yearn for happiness
I ask for help
I want mercy
And my love says
Look at me and hear me
Because I am here
Just for that

هم من مه و مهتاب تو هم گلشن و هم آب تو
چندین ره از اشتاب تو بی‌کفش و دستار آمدم
I am your moon
And your moonlight too
I am your flower garden
And your water too
I have come all this way, eager for you
Without shoes or shawl

فرخنده نامی ای پسر گرچه که خامی ای پسر
تلخی مکن زیرا که من از لطف بسیار آمدم

خندان درآ تلخی بکش شاباش ای تلخی خوش
گل‌ها دهم گرچه که من اول همه خار آمدم
I want you to laugh
To kill all your worries
To love you
To nourish you
Oh sweet bitterness
I will soothe you and heal you
I will bring you roses
I, too, have been covered with thorns

گل سر برون کرد از درج کالصبر مفتاح الفرج
هر شاخ گوید لاحرج کز صبر دربار آمدم