روز بزرگداشت مولانا دانشکده‌مون یک مراسمکی داشت. رفتم و به‌طرز بانمکی تنها قسمتی که حوصله‌م رو سر نبرد، خوش گذشت و یادم داد، زمانی بود که درباره‌ی سود و زیان ترجمه‌ و بالاخص ترجمه‌ی آثار مولانا به انگلیسی حرف زدند: معنی‌به‌معنی یا لفظ‌به‌لفظ، ایماژهدیه‌دادن نویسنده به مترجم، راستی این وسط تولد ابن‌مقفع رو بگیریم روز جهانیِ ترجمه یا سنت ژرومی که قدیسِ حامی ترجمه بود؟، چطور غزل شماره‌ی ۱۳۷۹ دیوان شمس شد Bittersweet مدونا و

من به سود و زیان فکر نمی‌کنم. من به عدالت فکر می‌کنم. من به زندگی پس از مرگ فکر می‌کنم.

و غزلیاتی که داشت می‌مُرد اگر ترجمه نمی‌شد، عدالتی که در حق یک مرد به‌جا آورده نمی‌شد و زندگی پس از مرگی که زیست نمی‌شد، هرچقدر هم که شما نه بگذارید و نه بردارید و بگید «تجلی تمام زیبایی‌های جسمانی» و «حوری» معادل نیستند.