تنها چهار سال پس از آن‌که گوستاو کلیمت اثر مشهورش «بوسه» را آفرید، اگون شیله در سال ۱۹۱۲ نقاشی نوازش (کاردینال و راهبه) را خلق کرد؛ اثری که اغلب به‌عنوان نسخهٔ تیره و تلخِ این شاهکار کلیمت شناخته می‌شود.

👉 @OnceUponaDecember 😍

از زمان آشنایی‌شان در سال ۱۹۰۷، کلیمت استعداد خارق‌العادهٔ شیله را تشخیص داد و یکی از مهم‌ترین حامیان و مربیان او شد. در حالی که کلیمت عشق را در زَر و زیورهای طلایی جشن می‌گیرد، شیله نگاهش را به هوس، گناه و دوگانگی انسان می‌دوزد.

چرا می گوییم زر و زیور های طلایی؟ در این جا بخوانید : https://t.me/onceuponadecember/5877

جالب اینجاست که این نقاشی امروز بیشتر با عنوان کاردینال و راهبه شناخته می‌شود، اما در دوران زندگی شیله با عنوان نوازش نمایش داده و منتشر شده بود.

این اثر و بسیاری از کارهای دیگر شیله را می‌توانید در موزه لئوپولد وین با عنوان وین ۱۹۰۰: آغاز راه مدرنیته ببینید.

متن اصلی و منبع این ترجمه در : https://t.me/almanifarsichannel/1098