باید پذیرفت که جنگ قاعده تاریخ و صلح استثنای بشر است، در نگاه اول تلخ و ناامیدکننده به نظر می‌رسد، چرا که مرور تاریخ بشری اغلب با فتوحات، درگیری‌ها و خونریزی‌ها همراه بوده و دوره‌های صلح به نظر می‌رسد تنها نقطه‌های روشن و گذرایی در این تاریکی بی‌پایان بوده‌اند. اما همین "استثنا" بودن صلح، خود نشان از ارزش بی‌بدیل و جایگاه رفیع آن دارد؛ چیزی که کمیاب است، گرانبهاست. هرچند تحقق صلح دشوار است و به تلاش، گفت‌وگو و اراده جمعی نیاز دارد، اما هر دوره صلح در تاریخ، گواهی بر این حقیقت است که انسانیت قادر به عبور از چرخه‌های خشونت و ساختن جهانی بهتر است. جنگ ممکن است تکرار شونده باشد، اما صلح انتخاب ماست. انتخابی که با گام‌های هرچند کوچک در مسیر مهربانی، درک متقابل و همدلی، همراه خواهد بود.

بەرخۆدان ژیانە!
مقاومت زندگی‌ست!