در قسمت ششم از آموزش Docker به بررسی PID and UTS Linux Namespace پرداختیم.

به طور کلی، فضای نام UTS شامل اطلاعاتی مانند نام میزبان (hostname) و نسخه کرنل است که هر فرآیندی در سیستم لینوکس می تواند دسترسی داشته باشد. با استفاده از namespace UTS، می توانید این اطلاعات را برای هر فرآیند جداگانه تغییر دهید، بدون اینکه اثری بر روی سایر فرآیندها داشته باشد. این کار امکان ایجاد محیط های مجازی مستقل از یکدیگر را فراهم می کند.

استفاده از PID namespace به ارائه امکانات مانند ایجاد محیط‌های مجازی (virtual environments) و ایزوله کردن فرآیندها از یکدیگر کمک می‌کند. به این صورت که هر فضای نام PID می‌تواند دارای یک سلسله مراتب از شناسه‌های فرآیندها باشد که مستقل از سلسله مراتب دیگر PID namespace هاست. این امکان به سیستم عامل کمک می‌کند تا فرآیندها را در محیط‌های جداگانه اجرا کند و از همدیگر جدا نگه دارد.


Link: https://youtu.be/WBqTTdBEVps

Git: https://github.com/hemanhp/container-course

Playlsit: https://www.youtube.com/playlist?list=PLJ9zDGwhhsBzLTI3VNE8Vp4JpXNn_yRR7

〰️〰️〰️〰️〰️〰️
© @microfrontend_ir