🦠🧪 باکتری‌های کیمچی ممکن است به دفع نانوپلاستیک‌ها از بدن کمک کنند
پژوهشگران مؤسسه جهانی کیمچی در کره‌ی جنوبی، باکتری اسیدلاکتیکی را شناسایی کرده‌اند که می‌تواند با اتصال به نانوپلاستیک‌ها در روده، به افزایش دفع آن‌ها از بدن کمک کند.
این یافته می‌تواند مسیر جدیدی برای بررسی نقش میکروارگانیسم‌های غذایی در کاهش تجمع آلاینده‌های پلاستیکی در دستگاه گوارش مطرح کند.
🔬 نانوپلاستیک‌ها چگونه وارد بدن می‌شوند؟
نانوپلاستیک‌ها ذرات بسیار ریز پلاستیکی با اندازه کمتر از یک میکرومتر هستند که در اثر تجزیه مواد پلاستیکی بزرگ‌تر ایجاد می‌شوند.این ذرات می‌توانند از طریق غذا و آب آشامیدنی وارد بدن شوند. به دلیل اندازه بسیار کوچک، احتمال عبور آن‌ها از سد روده و تجمع در اندام‌هایی مانند کلیه‌ها و مغز نیز مطرح شده است.
با این حال، پژوهش درباره راهکارهای زیستی برای کاهش تجمع نانوپلاستیک‌ها در دستگاه گوارش هنوز در مراحل اولیه قرار دارد.
🦠 یک باکتری کیمچی با توانایی اتصال به نانوپلاستیک‌ها
پژوهشگران سویه‌ای از باکتری اسیدلاکتیکی به نام Leuconostoc mesenteroides CBA3656 را که از کیمچی جدا شده بود، بررسی کردند.هدف آن‌ها ارزیابی توانایی این سویه در اتصال به نانوپلاستیک‌های پلی‌استایرن (PS-NPs) بود.
در شرایط استاندارد آزمایشگاهی، این سویه توانست ۸۷٪ از نانوپلاستیک‌ها را جذب سطحی کند؛ عملکردی نزدیک به سویه مرجع Latilactobacillus sakei CBA3608 که میزان جذب سطحی آن ۸۵٪ بود؛ اما تفاوت اصلی در شرایط شبیه‌سازی‌شده روده انسان مشاهده شد.در این شرایط، میزان جذب سطحی سویه مرجع به تنها ۳٪ کاهش یافت، در حالی که سویه CBA3656 توانست ۵۷٪ از نانوپلاستیک‌ها را همچنان به خود متصل کند.
این نتایج نشان دادند که سویه جداشده از کیمچی می‌تواند در محیطی شبیه به روده نیز توانایی اتصال به نانوپلاستیک‌ها را تا حد قابل‌توجهی حفظ کند.
🐭 نتایج آزمایش‌های حیوانی چه چیزی نشان دادند؟
پژوهشگران در ادامه از مدل موش‌های فاقد میکروب (Germ-free) استفاده کردند.در مقایسه با گروه کنترل که پروبیوتیک دریافت نکرده بود، موش‌های نر و ماده‌ای که سویه CBA3656 را دریافت کرده بودند، بیش از دو برابر نانوپلاستیک بیشتری در مدفوع نشان دادند.
این یافته نشان می‌دهد که اتصال باکتری به نانوپلاستیک‌ها در روده ممکن است به دفع بیشتر آن‌ها از طریق مدفوع کمک کند.
🌱 فراتر از نقش سنتی باکتری‌های تخمیری
این پژوهش شواهدی ارائه می‌دهد که باکتری‌های اسیدلاکتیکی حاصل از غذاهای تخمیری می‌توانند علاوه بر نقش شناخته‌شده خود در فرایند تخمیر، با آلاینده‌های محیطی مانند نانوپلاستیک‌ها نیز تعامل داشته باشند.با این حال، نتایج فعلی در شرایط آزمایشگاهی و مدل حیوانی به دست آمده‌اند و برای مشخص شدن اثر این سویه در بدن انسان، به پژوهش‌های بیشتری نیاز است.
این مطالعه می‌تواند به شناخت سازوکارهای زیستی احتمالی برای کاهش تجمع نانوپلاستیک‌ها در دستگاه گوارش کمک کند.
منبع خبر
@microbiomemagazine 🦠