اشعار روزِ محفل

ای غم! بگو از دستِ تو، آخر کجا باید شدن
در گوشه‌ی میخانه هم، ما را تو پیدا می‌کنی.

استاد شهریار

پیرم و گاهی دلم یاد جوانی می‌کند
بلبل شوقم هوای نغمه خوانی می‌کند

همتم تا می‌رود ساز غزل گیرد به دست
طاقتم اظهار عجز و ناتوانی می‌کند

بلبلی در سینه می‌نالد هنوزم کاین چمن
با خزان هم آشتی و گل‌فشانی می‌کند

_استاد شهریار

گر از یادم رود عالم تو از یادم نخواهی رفت
به شرط آن که گه گاهی تو هم از من کنی یادی

خوشا غلطیدن و چون اشک در پای تو افتادن
اگر روزی به رحمت بر سر خاک من اِستادی...

شهریار

من خنده زنم بر دل ، دل خنده زند برمن
اینجاست که میخندد ، دیوانه به دیوانه

وحشی بافقی

آن کس که بدم گفت، بدی سیرت اوست
وان کس که مرا گفت نکو خود نیکوست
حال متکلم از کلامش پیداست
از کوزه همان برون که تراود در اوست

شیخ بهایی

شهریارا گو دل از ما مهربانان مشکنید
ورنه قاضی در قضا نامهربانی میکند

-شهریار

تورکو بیر چشمه ایسه، من اونو دریا ائله‌دیم،
بیر سویوق معرکه‌نی، محشر کبرا ائله‌دیم.

بیر ایشیلتی‌یدی، سوها اولدوزو تک گورسنمز،
گوز یاشیملا من اونو‌ عِقد ثریّا ائله‌دیم.

اومیدیم وار کی بو دریا هله اوقیانوس اولا،
اونا ضامن بو زمینه، کی مهیّا ائله‌دیم.

عرفانا چاتماسا شعر و ادب، ابقا اولماز،
من ده عرفانه چاتیب شعریمی ابقا ائله‌دیم.

ابدیّتله یاناشدیم، دوغولا حافظه تای،
شیرازین شاهچراغین تبریزه اهدا ائله‌دیم.

تورکونون جانینی آلمیشدی حیاسیز طاغوت،
من حیات آلدیم اونا، حقّ اوچون احیا ائله‌دیم.

فیض روح القدس اولدو مددیم حافظ تک،
من ده حافظ کیمی اعجاز مسیحا ائله‌دیم.

قمه-قدّاره‌لر آغزیندا دیل اولموشدو سؤیوش
من سئوینج ائتدیم اونو، خنجری خورما ائله‌دیم.

ایندی گؤیلرده گؤزل صفله، صفا ایله گزیر،
منجلابلاردا اوزن اؤردگی، دورنا ائله‌دیم.

باخ کی حیدر بابا افسانه تک اولموش بیر قاف،
من کیچیک بیر داغی، سر منزل عنقا ائله‌دیم.

بوردا روشن ضمیرین ده هونرین یاد ائده‌لیم،
من اونون دا قلمین، طوطی گویا ائله‌دیم.

نه تک ایراندا منیم ولوله سالمیش قلمیم،
باخ که تورکیّه‌ده، قافقازدا نه غوغا ائله‌دیم!

باخ کی تهراندا نه فرزانه‌لر اولموش والئه،
باخ کی تبریزده نه شاعیرلری شیدا ائله‌دیم.

هم سهندیّه سهندین داغین ائتدی باش اوجا،
هم من اؤز قارداشیمین حقّینی ایفا ائله‌دیم.

آجی دیل‌لرده شیرین تورکو اولوردو حنظل،
من شیرین دیللره قاتدیم اونو، حلوا ائله‌دیم.

هر نه قالمیشدی کئچن‌لردن اونا بال پتگی،
اریدیب موملو بالین شهد مصفّا ائله‌دیم.

تورکو، واللاه، آنالار اوخشاغی، لایلای دیلی‌دیر،
دردیمی من بو دوا ایله موداوا ائله‌دیم.

شهریار، حیف سویوق‌دور بو دَییرمان هله ده،
دارتماغا یوخدو دنی، من ده مودارا ائله‌دیم.

شهریار

📣 فراخوان عضویت در شورای عمومی انجمن اسلامی دانشجویان مستقل

انجمن اسلامی دانشجویان مستقل دانشگاه علوم پزشکی تبریز، در راستای گسترش مشارکت دانشجویان در تصمیم‌سازی‌ها و فعالیت‌های فرهنگی، اجتماعی و علمی دانشگاه، از علاقه‌مندان دعوت می‌کند تا به عنوان عضو شورای عمومی به جمع ما بپیوندند. 🤝

💡 شورای عمومی، بستر اصلی طرح ایده‌ها، نقد و بررسی برنامه‌ها و تقویت روحیه کار جمعی در انجمن است.
اگر دغدغه پیشرفت، عدالت و نقش‌آفرینی در دانشگاه را داری، اینجا جای توست ✅

📝 ثبت‌نام از طریق فرم آنلاین:
🔗 https://formafzar.com/form/pl5yl

🏢 یا حضوری: دفتر مرکزی انجمن اسلامی مستقل

☎️ جهت کسب اطلاعات بیشتر:
در پیام رسان بله
💬 @Mostagheltbzmed_Admin

در پیام رسان تلگرام
💬 @MostaghelTbzmed


💠 انجمن اسلامی دانشجویان مستقل دانشگاه علوم پزشکی تبریز 
📲 Telegram | Instagram | Eitaa| bale | X | Website

گاهي گمان نميکني ، ولي خوب مي‌شود ،
گاهي نمي‌شود که نمي‌شود که نمي‌شود ...!

گاهي هزار دوره دعا ، بي اجابت است ،
گاهي نگفته قرعه به نام تو مي‌شود ...

گاهي گدايِ گدايي و بخت با تو يار نيست ،
گاهي تمام شهر گداي تو مي‌ شود ...!

گاهي براي خنده دلم تنگ مي‌شود ،
گاهي دلم تراشه اي از سنگ مي‌شود ...!

گاهي تمام آبيِ اين آسمانِ ما ،
يک باره تيره گشته و بي رنگ مي‌شود ...!

گاهي نفس ، به تيزيِ شمشير مي‌شود ،
از هرچه زندگي‌ست ، دلت سير مي‌شود ...!

گويي به خواب بود ، جواني‌مان گذشت ،
گاهي چه زود فرصت‌مان دير مي‌شود ...

کاري ندارم کجايي چه ميکني ...
بي عشق سر مکن ، که دلت پير مي‌شود ...!

#قیصر_امین_پور

شرمیست در نگاه ِمن ؛ اما هراس نه
کم ‌صحبتم میان شما ، کم حواس نه !

چیزی شنیده‌ام که مهم نیست رفتنت
درخواست می‌کنم نروی ، التماس نه !

من می‌روم ، تو باز می‌آیی ، مسیر ِما
با هم موازی است ، ولیکن مماس نه

پیچیده روزگار ِتو ، از دور واضح است
از عشق خسته می شوی اما خلاص نه !

#کاظم_بهمنی

خلوتی داریم و حالی با خیال خویشتن
گر گذاردمان فلک حالی به حال خویشتن

ما در این عالم که خود کنج ملالی بیش نیست
عالمی داریم در کنج ملال خویشتن

سایه دولت همه ارزانی نودولتان
من سری آسوده خواهم زیر بال خویشتن

شکر ایزد، شاهد بخت جمیل عاشقان
کرده روشن عالم از نور جمال خویشتن

بر کمال نقص و در نقص کمال خویش بین
گر به نقص دیگران دیدی کمال خویشتن

دست گیر آن را که نَبوَد با کسش روی سوال
تا نگیری دست بر روی سوال خویشتن

دوست گو نام گناه ما مبر کز فعل خویش
بس بود ما را عذاب انفعال خویشتن

کاسه گو آب حرامت کن به مخموران سبیل
سفره پنهان می کند نان حلال خویشتن

شمع بزم افروز را از خویشتن سوزی چه باک
او جمال جمع جوید در زوال خویشتن

خاطرم از ماجرای عمر بی حاصل گرفت
پیش بینی کو کز او پرسم مآل خویشتن

آسمان گو از هلال ابرو چه می تابی که ما
رخ نتابیم از مه ابرو هلال خویشتن

اعتدال قامت رعناقدان از حد گذشت
تا نگه داری تو حدّ اعتدال خویشتن

همچو عمرم بی وفا بگذشت ماهم سالها
عمر گو برچین بساط ماه و سال خویشتن

شاعران مدحت سرای شهریارانند لیک
شهریار ما غزل خوان غزال خویشتن

#شهریار

مادرم در فکر مشهد فکر من در صحن یار
ره جدا نیت یکی ما قصدمان پابوس بود...!

تعلیم نده کم ذات را
کم ذات گر بالا رود ،گردن زد استاد را..

گیرم فرایدی های عاشق ها بلک، اما
عشق تو تخفیفی نخواهد داشت در قلبم

#ابراهیم زمانی

سوزشِ چشم من از لذتِ زیبایی توست
خیره بودم به تو و پلک زدن یادم رفت!

مثل شعری قابل تحسین که بی‌تشویق نیست
هیچ خطی مثل ابروی تو نستعلیق نیست!


چشم‌هایت مثل اقیانوس آرامی‌ست که
با پریشان بودن من قابل تطبیق نیست


عشق یعنی "جبر" یعنی "احتمال" رفتنت
راه حل زندگی وقتی به جز تفریق نیست


آمدی اما برای رفتن‌ات آماده‌ام
سرنوشت هیچ موجی تا ابد تعلیق نیست!


هیچ وقت این شاهنامه آخر خوبی نداشت
زندگی با "بی‌تو" بودن قابل تلفیق نیست


هیچ چشمی بعد تو شعری به من القا نکرد
هیچ خطی غیر از ابروی تو نستعلیق نیست!




#فائزه_محمودی

من نگاه از مردم این شهر می دزدم ولی
آنکه را سیری ندارم ز تماشایش، تویی

یادم نمی کنی و ز یادم نمی روی
یادت بخیر یار فراموش کار من

#شهریار

قایق قسمت اگر دور کند از تو مرا
رود را سمت تو، برعکس شنا خواهم کرد

بگیر از من این هر دو فرمانده را
"دل عاشق" و " عقل درمانده" را
اگر عشق با ماست، این عقل چیست؟
بکُش! هم پدر هم پدر خوانده را

#فاضل نظری