مغالطه شماره ۷۲

💠افراد غیر موجود💠

از نظر منطقی ممکن است عجیب به نظر برسد که گاهی یک جمله و عبارت یک حکم عام و کلی را بیان می کند،اما نمی‌توان حکم کلی را درباره بعضی از افراد آن موضوع به کاربرد.

مثال:
همه خطاهای او بخشیده می شود.
(این جمله می‌گوینداگراوخطایی انجام دهد آن خطا بخشیده می شود.ولی از این جمله نمی‌توان نتیجه گرفت که او خطای انجام نداده است که بخشیده شود.)

جمله‌ای که درباره بعضی از افراد یک مجموعه حکمی می‌دهد به طور تلویحی وجود افراد آن مجموعه را فرض گرفته است.
مثال:
بعضی از خطاهای او بخشیده می شود.( از این جمله می‌توان فهمید که او خطاهایی انجام داده است که بعضی از آنها بخشیده می شود.)

مغالطه #افرادغیرموجود وقتی صورت می‌گیرد که شخص در یک استدلال نتیجه بگیرد که دلالت بر وجود افراد موضوع دارد ، در حالی که از مقدمات استدلال چنین چیزی فهمیده نمی شود.
به ویژه اگر مقدمات یک استدلال
درباره همه ی افراد یک موضوع سخن بگوید
یا درباره هیچ یک از افراد سخن نگوید و نتیجه درباره وضعیت بعضی از افراد که حکم کند آن استدلال دچار مغالطه شده است.

مثال:
هیچ حیوانی در کره مریخ نمی‌تواند تنفس کند و حیوانی که نتواند تنفس کند به دلیل کمبود اکسیژن به زودی میمیرد. بنابراین برخی حیوانات در کره مریخ در اثر کمبود اکسیژن به زودی می میرند
https://t.me/mghlte

در اصطلاح علم منطق به 'هر' یا 'هیچ' #سورعمومی یا سور کلی گفته می‌شود و 'برخی' یا 'بعضی' #سوروجودی نام دارند.
در جمله ی
بعضی الف ها ب هستند
وجود افراد الف قطعی است.
یعنی نمی‌توانیم بگوییم:
بعضی از انسانها دانشمند هستند.
اما نمی‌توانیم بگوییم بعضی از انسان های بالدار دانشمند هستند.
زیرا انسان های بالداری وجود ندارند تا درباره او حکم کنیم.
اما در جمله
هر الف ، ب است
وجود افراد الف لازم نیست ، یعنی می‌توان گفت:
هر انسان بالداری بال دارد
این جمله صادق است.
زیرا نمی‌گوید که هم اکنون انسان بالداری وجود دارد که بال داشته باشد.
بیشتر منطق دانان معتقدند:
در تحلیل دقیق منطقی جمله
حرف الف ، ب است
را می‌توان به یک جمله شرطی تبدیل کرد که می‌گوید:
اگر موجودی الف باشد آنگاه آن موجود دارای وصف ب است.
اما این جمله شرطی به ما نمی‌گوید که آیا موجودی هست که الف باشد یا نه ؟

با این توضیحات روشن شد که نمی توان از جمله
الف ، ب است.
جمله ی
بعضی الف ها ب هستند.
را نتیجه بگیریم.

مثال:
همه افراد زنده بالای ۶۰ سال بازنشسته می‌شوند و افراد بازنشسته برای خانواده خود مستمری خواهندگرفت.
پس برخی افراد بالای ۶۰ سال برای خانواده خود مستمری می‌گیرند.(چطور ممکن است که چنین افرادی وجود نداشته باشند اما برای خانواده خود مستمری بگیرند؟)

از نظر قواعد منطقی به هیچ وجه نمی‌توان از جمله ای با سور کلی ، نتیجه ای گرفت که دارای سور وجودی باشد.
اما در استعمالات روزمره گاهی چنین استنتاجی صورت می گیرد ، بدون اینکه جنبه ی مغالطی داشته باشد.
رمز این مطلب و معیارهایی که بتوان به وسیله آن استدلال‌های مغالطی را تشخیص داد این است که:
باید به موضوع قضیه کلی نگاه کرد.
اگر موضوع قضیه کلی دارای افراد موجود باشد می‌توان از آن قضیه ، قضیه دیگری با سور وجودی استنتاج کرد.
در غیر اینصورت استدلال انجام شده مغالطی خواهد بود.

توضیح شنیداری