💠دو انگاری ذهن و بدن💠

ما در نحوه توصیف خویش و عالم هستی معمولاً بین وجوه ذهنی و جسمانی [یا فیزیکی] تمایز قائل می‌شویم.
وجود ذهنی اموری مانند تفکر ، احساس ، تصمیم‌گیری ، خواب دیدن ، تخیل کردن ، آرزو کردن و امثال آن ، وجوه جسمانی مشتمل است بر پاها ، اعضا و جوارح مغزمان ، فنجان چای ، ساختمان امپایر استیت و نظایر آنها

وقتی کاری را انجام می دهیم مثلاً بازی تنیس هم از وجود ذهنی خویش استفاده می‌کنیم و هم از وجوه جسمی خویش
ما درباره قواعد بازی ، درباره اینکه احتمال دارد حریفمان ضربه بعدی را کجا بزند و درباره چیزهایی از این قبیل فکر می‌کنیم و بدنمان را حرکت می دهیم.
آیا حقیقتا بین ذهن و بدن تمایزی هست یا این فقط شیوه راحتی‌ست برای سخن گفتن درباره خودمان؟
مسئله تبیین نسبت راستین ذهن و بدن به مسئله ذهن-بدن معروف‌ست.

آنهایی که معتقدند ذهن و بدن چیزهایی جداگانه اند و هر کدام از ما ذهنی داریم و بدنی داریم دوگانه انگار خوانده می شوند.
کسانی که عقیده دارند امور ذهنی به اعتباری همان امور جسمانی است و ما چیزی جز گوشت و خون نیستیم و جوهر ذهنی جداگانه ای نداریم فیزیکالیست نام دارند.

دوگانه انگاران معتقدند روند های ذهنی مثل تفکرمان روند های جسمانی مانند برانگیختگی سلول های مغزی نیستند ، ذهن همان مغز فعال نیست.
کسانی که به امکان حیات آدمی بعد از مرگ جسمانی معتقدند به دوگانه انگاری ذهن بدن قائلند.
آنها پیش فرض را بر این می گذارند که آدمیان موجودات جسمانیِ صرف نیستند بلکه مهمترین جز وجودمان ذهن ، غیر جسمانی و به تعبیری که غالبت در سیاق های دینی می‌آید #نفس است.
رنه #دکارت احتمالاً مشهور ترین کسی‌ست که دوگانه انگاری ذهن بدن قائل‌ست‌.
انگیزه قوی برای اعتقاد آوردن به حقانیت دوگانه انگاری دشواری فهم چگونگی چگونه بوجود آمدن الگوهای پیچیده فکری و احساسی که به آن آگاهی و شعور می‌گوییم از چیزی کاملا جسمانی مانند مغزست ؟!
چگونه چیز کاملاً جسمانی می تواند اندوهگین شود ؟!

🔴دوگانه‌انگاری فاقد ارزش معرفتی

یکی از نقدهایی که نسبت به دوگانه انگاری این‌ست که دوگانه انگاری در فهم ماهیت ذهن معرفتی به ما نمی افزاید.
فیزیکالیست‌ها مدعی شده‌اند که ذهن غیر جسمانی را نمی‌توان بی واسطه محل پژوهش قرار داد. زیرا علم تنها با جهان جسمانی و فیزیکی سر و کار دارد.
همه آنچه می توانیم بررسی کنیم آثار و معلول های آن ذهن غیر جسمانی در جهان است.

🔴تضاد دو انگار دوگانه انگاری با تکامل

دوگانه‌انگاران دشوار می توانند توضیح دهند که چگونه چیزی چنین ممکن بوده است؟ احتمالاً اشکال بسیار ساده‌ی حیات مانند ، آمیب ها ذهن ندارند، حال آنکه انسان ها و برخی حیات حیوانات برتر دارای ذهن هستند.
این جوهر ذهنی از کجا به چه شکل خلق الساعه توانسته است پدید آید ؟
چرا تکامل ذهن چنین توازی تنگاتنگی با تکامل مغز دارد ؟!

توجیهات دیگری که در دوگانه انگاران برای رفع تضادها و ضعف‌های این نظریه عنوان می‌کنند مانند نظریه «علت موقعی» یا نظریه «پدیدار ثانوی» همانقدر که مسائل دشواری را حل می‌کند مسائل دشواری هم پدید می‌آورد.


#الفبای_فلسفه
#نایجل_واربرتون

#فلسفه_ذهن
#فیزیکالیسم
#سنجش_پذیری

@mghlte | عصر روشنگری

https://t.me/mghlte/1367