علم مبتنی بر طبیعت گرایی روش شناسانه است که طبق آن
❌ معلول های مادی ، باید علت های مادی داشته باشند.❌

این مسئله آنطور که برخی ادعا می‌کنند، یک انتخاب دلبخواهی نیست. روش‌های علمی بدون این مبنایِ فلسفیِ بنیادی ، هیچ کار کردی ندارند .
دلیل این مبنای فلسفی ، این است که:

علت‌های غیر مادی ابطال پذیر نیستند و این معیار ضروری علم در مورد آنها صدق نمی‌کند.

این که علت‌های غیر مادی را نمی‌توان ابطال کرد، ناشی از ماهیت آنهاست و اینکه هیچ حد و مرزی نمی پذیرند ، هیچ حد و مرزی برای آنچه این علت ها به طور بالقوه می توانند انجام دهند وجود ندارد (قابل بررسی و مشاهده و اندازه گیری نیستند و نمیتوانند باشند) زیرا همچنان که از اسم آنها برمی‌آید ، از قوانین طبیعت و ساختار عِلیِ مادی پیروی نمی کنند.

علاوه بر این تعیین حد و مرز ، شرط لازم #ابطال_پذیری است.

برای مثال چطور میتوان ویژگی‌های اشباح را تعیین کرد؟ چطور می توان فرضیه را ابطال کنیم که می‌گوید اشباح در برخی پدیده‌های مشاهده نقش دارند؟

اگر آنها را در قالب آنچه قوانین طبیعت می‌شناسیم نمی گنجند پس به لحاظ تئوریک هر کاری می توانند بکنند.
اگر قادر به هرکاری هستند و هیچ حد و مرزی برای آنها وجود ندارد ، پس با روش علمی آزمون پذیر نیستند.

به بیان دیگر آیا هیچ مشاهده آزمایشی قابل فرض و تصوری وجود دارد که به طور بالقوه با فرضیه وجود اشباح سازگار نباشد؟

اگر پاسخ منفی است ، پس باور وجود اشباح صرفاً امری غیر علمی است.

یکی دیگر از نمونه‌های ادعاهای ابطال ناپذیر این پنداشت است که پیدایش حیات نتیجه آفرینش است و بعد از کشفیات جدید در زمینه ستاره شناسی و همچنین پیدا شدن فسیل ها ، یکی از راه حل هایی که برای دفاع از این عقیده پیشنهاد شده این است که:

جهان به تازگی خلق شده ولی این آفرینش به نحوی بود که قدیمی و کهن به نظر برسد.
با چنین رویکردی حتی می‌توان استدلال کرد که جهان ۵ دقیقه پیش آفریده شده ، ولی این آفرینش به نحوی بود که قدیمی به نظر برسد.

چنین مفاهیمی به دلیل شکل ساختار خود ابطال پذیر نیستند و در نتیجه جز به علم به شمار نمی روند.

یکی از ادعاهای ابطال ناپذیر در زمینه آفرینش این است که:
خالق جهان، بنا به تعریف، در زمان و مکان نمی‌گنجد.
خالق جهان به طور بالقوه می توانسته زندگی را به نحوی بیافریند که شبیه هر چیزی به نظر برسد ، حتی طوری که به نظر برسد زندگی تکامل یافته است.

با چنین رویکردی ، هر مشاهده ای درباره عالم مادی با آفرینش سازگار است و در نتیجه مفهوم آفرینش مفهوم ابطال ناپذیر و غیر علمی است.

فلاسفه پیشتر با ایده‌های ارتباط بین فراطبیعت گرایی و روش‌شناسی علمی کلنجار رفته اند و به این نتیجه رسیدند که علت‌های فراطبیعی و معجزه وار را نمی توان وارد تبیین های علمی کرد.
زیرا چنین علت هایی ،نه حد و مرز دارند و نه ابطال پذیرند.
برتراند #راسل برای بررسی رابطه بین مدعای آزمایش پذیر با آزمایش ناپذیر در هنگام ارائه نظریه و فرضیه ها ، از تمثیلی استفاده می‌کند که امروزه به نام قوری راسل شناخته می‌شود.

راسل از این تمثیل استفاده کرد تا نشان دهد بار اثبات هر مدعای علمی بر عهده کسی است که این مدعا را مطرح می کند ،نه دیگران.
بنابراین ناتوانی در اثبات نادرستی چیزی نمی تواند دلیل کافی برای اثبات آن باشد.

ذهن فریبکار شما
استیون نولا
صفحه ۱۵۸

#قوری_راسل
#روش_شناسی
#فلسفه_علم
#منطق_مادی
#راسیونالیسم
#راسیونالیسم_انتقادی
#پوزیتیویسم
#پوزیتیویسم_منطقی

https://t.me/mghlte

ابطال پذیری (دکترسروش)
گزینشی بودن نظریات علمی
ابطال پذیری پوپر (۱)(دکترنبوی)
ابطال پذیری پوپر (۲)
ابطال پذیری پوپر (۳)
مغالطه ابطال ناپذیری
مغالطه طلب برهان از مخالفین
ابطال گرایی
منطق مادی