💠هستی شناسی💠

آفاقی گرایان معتقد به هستی‌شناسی ای هستند که خود زیرمجموعه واقع گرایی (realism) سنتی یا افراطی است.
این هستی-شناسی پذیرفته که هستی های تجربی ، مستقل از آگاهی و دانش فاعلِ شناسایی وجود دارد. در نتیجه مفاهیم علمی به دنبال آن هستند که به هر نحو ممکن با هستی های تجربی تطبیق پیدا کنند و تصویری علمی از آنها برای ذهن فراهم سازند.
بنابراین تلقی واقع گرایی افراطی این نظریه بنا می گذارد که
علوم ، واقعیت‌های بیرونی را منطبق با تصاویر ذهنی مفهوم سازی (conseptualize) می کنند.

تجربه گرایان انگلیسی تا حد بسیار زیادی به این گونه هستی‌شناسی نزدیک بوده اند.

در مقابل انفسی گرایان مبنای هستی‌شناسی دیگری را بنا می کنند که فلاسفه آن را نام انگاری (nominalism) می نامند.
این تلقی استدلال می‌کند که شکاف عمیق و بنیادین میان مفاهیم و واقعیت تجربی وجود دارد. تلقی #نام_انگاری اول بار در چارچوب عقل‌گرایی #کانت ی مطرح شد و سپس در قلمرو پدیدارشناسی به افراط کشانده شد.
نام انگاران معتقدند که بشر نمی‌تواند حقیقتاً واقعیت را به طور مستقیم بشناسد ، چون فهم ما از واقعیت به واسطه ساخته های ذهنی
(construct of consciousness)
شکل می گیرد. گونه بسیار افراطی نام انگاری با این فرض شناخته می‌شود که معتقد است
تمام آنچه حقیقت بشر می تواند درک کند و بشناسد ذهنیت و آگاهی خود است چرا که فقط آنهایی هستند که طه در دسترس قرار دارد در حالی که طبیعت خارج از ذهن بشر فقط به طور غیر مستقیم توسط حواس پنجگانه در دسترس است.

درآمدی بر علوم انسانی اسلامی
دکتر خندان
صفحه ۹۵

#منطق_مادی
#فلسفه_علم
#رئالیسم
#ایده_آلیسم
#روش_شناسی
#معرفت_شناسی
#هستی_شناسی
#پوزیتیویسم_اجتماعی

https://t.me/mghlte

پیشفرض های علم