در فصل پنجم کتاب Agentic Design Patterns با ابزارها یا همان Tools آشنا می‌شویم.


به بیان ساده، Tool همان چیزی است که به ایجنت‌ها قدرت می‌دهد و آن‌ها را به موجودیتی فراتر از یک LLM تبدیل می‌کند. ابزارها در واقع همان قابلیت‌ها هستند.

اما این قابلیت‌ها را چطور می‌توان به ایجنت‌ها اضافه کرد؟

فریم‌ورک‌ها معمولاً ابزارها را در قالب یک پروتکل تعریف می‌کنند. هر قابلیتی که با آن پروتکل سازگار باشد، می‌تواند به‌عنوان یک ابزار در دسترس ایجنت قرار گیرد. در ساده‌ترین حالت، ابزار می‌تواند یک تابع ساده باشد. اما هیچ محدودیتی برای تعریف ابزار در قالب تابع وجود ندارد. ممکن است حتی یک سرور طراحی کنید که با پروتکل مشخص‌شده سازگار باشد و در نتیجه بتوانید از آن به‌عنوان ابزار استفاده کنید.

برای مثال:

سروری بسازید که پست‌های شبکه اجتماعی یک شرکت یا فرد را کرال کند.

ابزاری طراحی کنید که قابلیت ORM برای پایگاه داده فراهم کند و آن را به ایجنت متصل نمایید؛ در این صورت ایجنت می‌تواند زبان طبیعی را به کوئری دیتابیس تبدیل و اجرا کند.

یا قابلیتی برای جست‌وجو در اسناد داخلی و منابع شرکت ایجاد کنید.

و البته هزاران نمونه دیگر از ابزارها را می‌توان تصور کرد.
#ADP_AG_CH_5

@metapageai