مِه‌بانگ

📚کوهنوردی با نیچه
✍️جان کاگ


گاهی برای پیدا کردنِ خود باید از مسیرهای آشنا دور شد و به ارتفاع رفت....
جان کاگ در این کتاب در کوهستان‌ به همراه نیچه قدم می‌زند و هم‌زمان به زندگی، انتخاب‌ها، رنج‌ها و معنای «خود شدن» فکر می‌کند....
این کتاب دربارهٔ نیچه نیست درباره ماست. دربارهٔ اینکه چه کسی هستیم، چه کسی می‌توانیم بشویم و برای رسیدن به خودِ واقعی‌مان، از چه چیزهایی باید عبور کنیم...

پایین آمدن از مسیرهای آشنا
بالا رفتن از مسیرهای دشوار
گم شدن
خستگی
ترس
و در نهایت دیدن منظره‌ای که از پایین امکان دیدنش برایمان وجود نداشت..

@mehbang00

آواز:استادمنوچهر همایون‌پور

اگر ز کوی تو بویی به من رساند باد
به مژده جان و جهان را به باد خواهم داد

اگر چه گرد برانگیختی ز هستی من
غباری از من خاکی به دامنت مرساد

چو در به روی من ای نور دیده در بستی
دگر جهان در شادی به روی من نگشاد

خیال روی توام دیده می‌کند پُر خون
هوای زلف توام عمر می‌دهد بر باد

نه در برابر چشمی نه غایب از نظرم
نه یاد می‌کنی از من، نه می‌روی از یاد

به جای طعنه اگر تیغ می‌زند دشمن
ز دوست دست نداریم، هر چه باداباد

ز دست عشق تو عبدالمجید جان نبرد
که جان ز محنت شیرین نمی‌برد فرهاد

#عبدالمجیدتبریزی
قرن هشتم
@mehbang00

ای باد صبح، نیک خراشیده خاطریم
لطفی بکن، به دوست رسان این خروش را

#اوحدی‌مراغه‌ای
@mehbang00

#حافظ
@mehbang00

هیچ چیز سرِ جایش نیست

نه رفتن‌ها

نه آمدن‌ها

نه من

نه تو

نه ما

نه آنچه میانِ ما

نه آنچه ماند از ما

نه حتی خاطره‌ها

نه این دلِ بی‌قرار ما

✍️مه بانگ

#شیراز

@mehbang00

«بزرگ‌ترین مجازاتِ انسان این است که در گذشته‌اش حبس شود.»

هر بار که می‌گویی
«اگر آن کار را نکرده بودم…»
داری به گذشته باج می‌دهی.
حقیقت این است که گذشته،
طلبکاری است که
هرگز تسویه حساب نمی‌کند؛
هرچه بیشتر به او فکر کنی،
بیشتر از سهمِ امروزت را می‌بلعد.
تنها راهِ تسویه با گذشته،
اعلامِ ورشکستگی است:
بپذیر که آن نسخه از تو اشتباه کرد،
بها را پرداخت کن و پرونده را ببند...

#داستایوفسکی
@mehbang00

مِه‌بانگ pinned an audio file

شعر و دکلمه فروغ فرخ‌زاد است در فیلم مستند «خانه سیاه است». فروغ در توضیح گفته که این شعر/تک‌گویی‌ها با الهام از عهد عتیق، سروده است...

@mehbang00

گر سنگ از این حدیث بنالد عجب مدار
صاحبدلان حکایت دل خوش ادا کنند

#حافظ
@mehbang00

طبیبی پری‌چهره در مرو بود
که در باغ دل قامتش سرو بود
نه از درد دل‌های ریشش خبر
نه از چشم بیمار خویشش خبر
حکایت کند دردمندی غریب
که خوش بود چندی سرم با طبیب
نمی‌خواستم تندرستی خویش
که دیگر نیاید طبیبم به پیش
بسا عقل زورآور چیردست
که سودای عشقش کند زیردست
چو سودا خرد را بمالید گوش
نیارد دگر سر برآورد هوش

#سعدی
@mehbang00

ایکاش که آن نرگس مستت بوسم
چشم سیه باده پرستت بوسم

@mehbang00

آدمی که از پرسیدن دست ‌میکشد در واقع از فکر کردن باز می‌ایستد. چون فکر کردن هرچه باشد، پرسیدن مدامی‌ست برای رسیدن به پاسخ و آن آدمی که فکر نمی‌کند، سخن هم نمی‌گوید فقط اصواتی از خود صادر می‌کند.

📚روح پراگ
ایوان_کلیما
@mehbang00

در جهان تو پاییز چگونه است ؟!
اینجا بی مهری و حیرانیست
دلتنگی از پیاله ها سرشار است..
جرعه جرعه مینوشیم
تا مبادا خاموش شویم...
اینجا،
هر برگ که می‌افتد،
چیزی از ما
بر زمین و زمان می‌ماند.


✍️ مه بانگ
@mehbang00

تا توانی عاشق معشوق هر جایی مشو
می کند خورشید سر گردان گل خورشید را

#غنی‌کشمیری
@mehbang00