اینم از مقاله ای که قولشو داده بودم . توی خود مقاله به صورت کامل همراه با مثال و پرامپت توضیح داده شده مفاهیم ولی به صورت خلاصه بخوام نکاتی که تو مقاله هست رو بگم:

مفاهیم پایه

روند کار هوشمندتر از چت معمولی از ۳ لایه تشکیل شده: ایجنت (برنامه‌ریزی و اجرا)، حلقه (تکرار تا رسیدن به کیفیت مطلوب) و گراف (اجرای موازی و وابسته).

ایجنت‌ها (Agents)

مفهوم اصلی: تفاوت چت و ایجنت در توانایی دنبال کردن هدف بدون دخالت انسان است.

عناصر سه گانه: دسترسی به ابزارها (سرچ، اجرای کد، API)، حافظه بین وظایف، و حلقه اجرای مستمر.

سطوح ایجنتی: از سطح ۱ (چت متنی ساده) تا سطح ۴ (سیستم کاملاً خودمختار با زمان‌بندی و محرک‌های خارجی).

حل مشکل حافظه: جلوگیری از Context Drift با ثبت چک‌پوینت‌های فشرده (زیر ۱۵۰ کلمه)، خلاصه کردن مکالمات طولانی، و درج اطلاعات ثابت در سیستم‌پرامپت.

حلقه‌ها (Loops)

چرخه ۵ مرحله‌ای: برنامه‌ریزی (Plan) ⬅️ اجرا (Execute) ⬅️بررسی (Check) ⬅️ اصلاح (Iterate) ⬅️توقف (Stop).

بررسی سخت‌گیرانه (Gate): یک حلقه بدون تست قابلیت رد شدن خروجی، فقط پیش‌نویس تولید می‌کند نه پیشرفت.

شرط توقف سخت: تعیین سقف تعداد تکرار (مثلاً حداکثر ۸ بار) برای جلوگیری از هدررفت توکن و بودجه.

شرایط توجیه اقتصادی: کار تکراری باشد، قابلیت نمره‌دهی خودکار داشته باشد، مداخله انسانی نخواهد و معیار پایان شفاف داشته باشد.

مدیریت هزینه: تکرار حلقه طول بافت را رشد می‌دهد؛ اگر نرخ نگه‌داشت خروجی‌ها زیر ۵۰٪ باشد، ساخت حلقه صرفه اقتصادی ندارد.

گراف‌ها (Graphs)

تعریف: ساختاری از واحدهای مستقل کار (گره/Node) و روابط داده‌ای واقعی بین آن‌ها (یال/Edge).

تست یال ساختگی: حذف ترتیب‌های زمانی خودساخته و تبدیل مراحل بی‌ارتباط به کارهای هم‌زمان (موازی).

الگوی لوزی (Fan-out / Fan-in): پخش شدن کار بین چند گره موازی و سپس جمع‌بندی آن‌ها در یک گره نهایی جهت کاهش چشمگیر زمان اجرا.

بررسی‌کننده ایزوله (Isolated Verifier): ایجنت مجری نباید خودش کارش را نمره‌دهی کند؛ گره Verifier باید حافظه/بافت (Context) کاملاً تازه و خالی داشته باشد.

فرمت ساختاریافته: استفاده از خروجی‌های مشخص (مثل JSON یا کلیدواژه depends_on) برای دست‌به‌دست شدن اتوماتیک اطلاعات بین گره‌ها.


—-

💡 مثل همیشه کنجکاو بمونید :)

🆔 @MdDaily