🔹 حالا نوبت دانشگاه است.
🔻بعثت دانشگاه فصل جدیدی از بعثت مردم با رسالت‌هایی مهم
- دانشگاه را زدند. ولی اگر صادق باشیم، دانشگاه آن روزها هم آن‌طور که باید کار نمی‌کرد.
نه اینکه کسی زحمت نکشیده باشد. استاد درس می‌داد، دانشجو آزمایش می‌کرد، پایان‌نامه‌ها یکی‌یکی دفاع می‌شد. ولی وسط این همه تلاش، یک حلقه گم بود: حلقه‌ی وصل دانشگاه به صنعت و دولت. کارخانه مشکلش را جای دیگری می‌برد، یا اصلاً به کسی نمی‌گفت. دستگاه اجرایی تصمیمش را می‌گرفت و سراغ دانشگاه نمی‌آمد. دانشگاه هم آرام و بی‌مشتری، دانشی تولید می‌کرد که کسی سراغش را نمی‌گرفت.
🔹مثل کارگاهی که خوب جنس می‌سازد و هیچ مغازه‌ای سفارش نمی‌دهد.
با این حال دشمن می‌دانست چه می‌زند. بیست دانشگاه و خوابگاه هدف قرار گرفت و شماری از استادان و دانشجوها شهید شدند. کسی که چنین هدفی را انتخاب میکند، ظرفیتی را می‌بیند که شاید خود ما کمتر می‌دیدیم. و همین نکته‌ی تلخ، جواب را روشن میکند: برگشتن به روال قبل، یعنی برگشتن به همان حلقه‌ی گم‌شده.
مبعث یعنی برانگیخته شدن برای رسالتی که ناتمام مانده. رسالت دانشگاه هم حل مسئله‌ی کشور است، و این بی‌گفتگوی واقعی با دولت و صنعت نمی‌شود. دستگاه اجرایی مسئله‌اش را بیاورد روی میز، صنعت بگوید چه می‌خواهد، دانشگاه دانش و نیرو بیاورد. با قرارداد و بودجه و زمان مشخص؛ نه اینکه همه‌چیز در حد یک تفاهم‌نامه و یک عکس یادگاری تمام شود.
- علوم انسانی هم از این ماجرا بیرون نیست. ساختمان را می‌شود دوباره ساخت، ولی اگر اعتماد مردم و سفره‌ی خانواده‌ها و روایتی که از جنگ ساخته می‌شود دیده نشود، بازسازی نصفه می‌ماند.
و اینجاست که نوبت ما می‌رسد. انجمن علمی، گروه جهادی، بسیج دانشجویی؛ هر کدام می‌توانند خودشان پل بزنند. سراغ یک کارخانه یا یک اداره بروند، بپرسند بزرگ‌ترین دردسرشان چیست، داده جمع کنند، با یک استاد بنشینند و راهی پیدا کنند. لازم نیست مسئله بزرگ باشد. مهم این است که اولین پل زده شود.
- پس این ترم فقط پر شدن کلاس‌ها ملاک نیست. ببینیم اولین مسئله‌ای که از صنعت یا دولت به دانشگاه می‌رسد، چه کسی تحویل می‌گیرد و کی جوابش را می‌دهد. اگر این یکی بشود، دانشگاه بعد از جنگ یک قدم از دانشگاه قبل از جنگ جلوتر است!
🔸هیئت تشکیلاتی صراط شهرستان ساری
🆔
https://eitaa.com/heyat_serat_sariچون تو ارزشش رو داری✨
|
@MAZeYarteam|
