فکرش را بکنید که در دوران ناصر‌الدین شاه، یک میرزا نظامی بوده که می‌توانسته است هانری پوانکاره باشد و تصمیم می‌گیرد که نمادهای ریاضی را فارسی سازی کند و واقعا اینکار را می‌کند. ولی چون هیچ آدم دیگری در ایران نبود که ریاضی را بیشتر از حساب بفهمد، ریاضیاتی که او تولید کرد با همه نمادهایی که اختراع کرده بود با خودش دفن شد. تا اینکه امیر اصغری (این بنده حقیر) همه کتاب‌های او را یافت و مقاله 《مهندس‌الممالک غفاری، تنهاترین ریاضیدان تاریخ》را برای فرهنگ و اندیشه ریاضی نوشت. شگفت انگیز‌ترین داستان تنهایی است
https://mct.iranjournals.ir/article_411.html