Karen Uhlenbeck
شایسته این نباشه که درباره "زنان" و "ریاضیات" صحبت کنه. یه کمی اعصاب ندار هم هستند و همین اتفاقا جذاب تر می کنه شخصیت شون رو.
تنها زنی که "نوبل ریاضیات" یعنی جایزه آبل رو گرفته.
در حال ترک کلیسا بوده که بهش گفتند منتظر تماس از نروژ باش. میس کال هاش رو بررسی کرده و:
دکمه را زدم و تماس را دوباره برقرار کردم، آن ها گفتند که من برنده شده ام و من مجبور شدم بنشینم.
در همان دوره ای که من مدرکم را گرفتم، مشاغل دانشگاهی و احتمالاً جاهای دیگر به تدریج به روی زنان باز می شد. من دقیقاً در لبه این تغییر بودم. دانشگاه هایی بودند که اصلاً حاضر نبودند من را استخدام کنند.
بعضی ها به من می گفتند: "چرا نمی روی در یک کالج مخصوص زنان تدریس کنی؟" چنین چیزهایی به من گفته می شد، اما فکر می کنم روحیه ی سرکشی داشتم، بنابراین ادامه دادم.گفته زمانی که من شروع کردم ریاضی خوندن در حوزه STEM هیچ زنی نبود که بتونم اون رو الگوی خودم قرار بدم، ولی من الگو می خواستم، یه زن!
یه سرآشپز به اسم جولیا که آدم معروفی بوده رو الگوی خودش قرار می ده.
گفته از زمان بردن جایزه ایمیل های زیادی از زنان دریافت کرده و گفتند من الگوشون هستم. می گه حس فوق العاده ای دارم.
باید بگویم که در مقطعی به این فکر افتادم که اگر به اطرافم نگاه کنم و ببینم هیچ زنی در ریاضیات پشت سر من در حال پیشرفت نیست، چه احساسی خواهم داشت؟ احساس وحشتناکی داشتم. حالا دختران جوان، پرانرژی، باهوش و گاهی عجیب و متفاوت را می بینم که وارد ریاضیات می شوند. وقتی من جوان بودم، نمی توانستم این‌قدر "عجیب و متفاوت" باشم. باید محتاط می بودم. نمی توانستم موهایم را بنفش کنم و سر کلاس حساب دیفرانسیل و انتگرال تدریس کنم، اما دیدنشان را دوست دارم، فوق العاده اند.