مرثیه‌ای برای یک رشته؟
ژاکوب، فیلدز رو برد و اعلام کرد به OpenAI می‌ره. این رو یه مرثیه برای یه رشته باید حساب کنیم؟
من علاقه‌ای و تخصصی در مورد زمینه کاری ژاکوب ندارم. ولی ژاکوب توی یه مصاحبه گفته انسان‌ها طی چند ساله آینده نمی‌تونند با AI رقابت کنند.
ظاهرا طلای IMO رو که گرفته، گفته دیگه نمی‌خوام توی هیچ مسابقه ریاضی شرکت کنم. می‌خوام در اوج کنار برم. الان هم که فیلدز رو گرفته همین وضعیت رو داره.
بعد از فیلدز پیشنهادهای زیادی بهش می‌شه از دانشگاه‌های مختلف دنیا با حقوقی بالاتر از دیگران. ولی شرکت‌هایی مثل OpenAI حقوق‌های بالاتری می‌دن.
اگر شما یه آدم اهل رقابت باشید، اتفاقات اخیر جذابیت رقابت در حل مساله رو کاهش می‌ده. بحث این نیست که AI از شما بهتره یا نه؟ الان ماهیت بازی کلا عوض شده.
وقتی با یه انسان دیگه بر سر مسائل ریاضی رقابت می‌کنید هنجارهای مشخص و درست‌ودرمونی وجود داره. الان AI این هنجارها براش اهمیتی نداره.
وضعیت با شطرنج فرق می‌کنه، توی شطرنج رقابت انسان با انسان هیچ‌وقت از بین نرفت.
الان انگار همه دارند از یه برنامه شطرنج برای بازی استفاده می‌کنند. مفهوم برنده‌شدن عوض شده.
من خودم هیچ‌وقت اهل IMO و این جور مسابقات نبودم. به دو دلیل: آدم اهل رقابتی نیستم. دوم اینکه اصلا چرا باید برم سراغ یه سری مسائل که می‌شه اون‌ها رو با یه سری تکنیک و روش به هر حال مقدماتی حل کرد. من ترجیح می‌دم ریاضیات پیشرفته بخونم.
تا الان هم هیچ کدوم از کارهای AI در زمینه ریاضیات ریاضیات جذاب نبوده، البته شاید مساله فقط زمان باشه.
https://www.math.columbia.edu/~woit/wordpress/?p=15787