#پیشنهاد

📚 معرفی کتاب  📚

عنوان: زنان نامرئی (Invisible Women) نویسنده:کارولین کریادو پرز


🧠 کتاب «زنان نامرئی» به شکلی مستند و مبتنی بر داده‌ها نشان می‌دهد چگونه نادیده گرفتن زنان یا سوگیری در داده‌ها در جمع‌آوری اطلاعات و طراحی سیستم‌ها — از پزشکی و اقتصاد تا حمل‌ونقل و فناوری — منجر به یک جهان ناعادلانه شده است.
🔆 یکی از ویژگی‌های کتاب «زنان نامرئی» استفاده گسترده و مستمر از داده‌ها، آمار و ارقام واقعی و مطالعات موردی است. نویسنده،  کتاب را بر پایه انبوهی از شواهد آماری و تحقیقاتی بنا کرده.

🔆 نویسنده نشان می‌دهد که در جمع کردن داده‌ها و در تصمیم‌گیری و سیاست‌گذاری اکثرا فرض بر این است که «آدم» یعنی «مرد»؛ و «زن» یک واریاسیونی از آدم بودن یا همان مرد بودن است. این فرض هم در موارد زیادی پنهان است و افراد -مخصوصاً‌ مردها- و نهادها و ساختارهای اجتماعی متوجه این پیش‌فرض نیستند.


✅ نکته کلیدی کتاب: شکاف داده‌ها (Data Gap):
    نویسنده به این موضوع می‌پردازد که در بسیاری از حوزه‌ها، داده‌ها به طور سیستماتیک از زنان جمع‌آوری نمی‌شوند یا نیازهای آنان نادیده گرفته می‌شوند. این امر منجر به طراحی جهان به گونه‌ای می‌شود که بیشتر با زندگی مردان هماهنگ است، نه زنان.

🚻 برای آشنایی با سبک کتاب، بطور اجمالی به چند مثال از آن اشاره می‌کنیم:

۱. ایمنی خودرو و طراحی صندلی:

تا همین اواخر، بررسی ایمنی خودرو در تصادف‌ها با استفاده از مانکن‌های استاندارد که بر اساس فیزیولوژی متوسط مردان ساخته شده بودند انجام می‌گرفت. این مانکن‌ها ۱.۷۷ متر قد و ۷۶ کیلوگرم وزن داشتند.
اما به دلیل تفاوت در اندازه بدن، تراکم استخوان و سایر ویژگی‌های فیزیولوژیک، احتمال مجروح شدن یک زن در یک تصادف مشابه ۴۷٪ بیشتر و احتمال آسیب‌دیدگی شدیدش ۷۱٪ بیشتر است. احتمال اینکه او ۱۷٪ بیشتر در معرض مرگ قرار گیرد نیز هست.


۲. حوزه پزشکی و سلامت:

در بسیاری از موارد بررسی تاثیر و عوارض داروها، خانم ها به دلیل "تغییرات هورمونی پیچیده" از آزمایش حذف می‌شوند! حتی حیوانات ماده نیز از آزمایش‌ها حذف می‌شوند.
این امر منجر به این می‌شود که زنان نسبت به مردان ۵۰ تا ۷۰ درصد بیشتر عوارض جانبی داروها را تجربه کنند.


۳. طراحی شهری و حمل و نقل عمومی:

برنامه‌ریزی حمل‌ونقل اغلب بر اساس الگوی سفر "خانه به محل کار" است، در حالی که سفرهای زنان چندوجهی است (مثلاً: خانه -> مهدکودک -> محل کار -> مغازه -> خانه).
این سفرهای پیچیده و قطعه‌قطعه‌شده باعث می‌شود زنان بیشتر از حمل‌ونقل عمومی استفاده کنند و پیاده‌روی بیشتری انجام دهند. با این وجود، معیارهای برنامه‌ریزی شهری اغلب الگوهای سفر مردانه را در نظر می‌گیرند.

۴. ساعات اداری
در بسیاری از ادارات و دانشگاه‌ها، ساعت کاری در بازه‌های زمانی سنتی و ثابتی و غیرشناور مانند ۹ صبح تا ۵ عصر برنامه‌ریزی می‌شود. این ساعت‌ها بدون در نظر گرفتن "بار مراقبت از اعضای خانواده" که به طور نامتناسبی بر دوش زنان است، طراحی شده‌اند.

📌کتاب «زنان نامرئی» پر از چنین مثال‌های آماری و عددی است که از منابع معتبر بین‌المللی مانند سازمان ملل، بانک جهانی، سازمان بهداشت جهانی و صدها مطالعه دانشگاهی استخراج شده‌اند. نویسنده از این اعداد نه برای خشک کردن کتاب، بلکه برای نشان دادن عمق و گستردگی سیستماتیک یک مشکل جهانی استفاده می‌کند.

⚠️ باید توجه کنیم که این کتاب به عنوان مرجعی علمی یا آماری لزوما کتاب قابل استنادی نیست، اما کتابیست که توانسته صورت‌بندی خوبی از مسأله‌ی نادیده گرفته شدن خانم‌ها در سطوح مختلف تصمیم‌گیری، قانون‌گذاری، عملی و ... ارائه دهد. کتاب پر است از مثال‌های ملموس و متنوع از جوامع مختلف که همه می‌توانیم درکشان کنیم.
با این حال، حتی منتقدان نیز اغلب تأیید می‌کنند که این کتاب خدمت بزرگی به حوزه عمومی و آکادمیک کرده و بحث مهم و ضروری درباره سوگیری در داده‌ها را در مرکز توجه قرار داده است. این کتاب یک اثر ژورنالیستی-تحقیقی است که هدف آن بیدار کردن افکار عمومی است.

بنابراین، بهترین کار خواندن این کتاب با ذهنی باز و نقاد است: هم استدلال‌های قدرتمند و متقاعدکننده آن را ببینیم و هم محدودیت‌هایش را در نظر بگیریم.

❗️این کتاب هم برای کسانی که کلا با صورت مسأله‌ی نادیده گرفته شدن خانم‌ها مخالف هستند، مثال‌های قابل توجهی دارد، هم برای کسانی که گمان می‌کنند که آکاه به این امر هستند.

💡پس مخاطب این کتاب تنها خانم‌ها نیستند.


🖋 **نقل‌قول تأمل‌برانگیز از کتاب:

«جهان به طور گسترده‌ای بر اساس داده‌هایی طراحی شده که جنس مذکر را پیش‌فرض در نظر می‌گیرند. این یک توطئه نیست، یک غفلت سیستماتیک است.»


👇 نظر شما چیست؟ آیا تا به حال به این سوگیری پنهان در زندگی روزمره توجه کرده بودید؟
⚊⚊⚊⚊⚊⚊⚊⚊⚊⚊⚊⚊
شاد و رو به رشد باشین 😃