قضیه میمون نامتناهی
فرضیه‌ای قدیمی در علم ریاضیات وجود دارد که می‌گوید در صورتی‌که زمان کافی به یک میمون فرضی که به‌صورت تصادفی تایپ می‌کند داده شود، به احتمال قریب به یقین در نهایت می‌تواند مجموعه آثار شکسپیر را تولید کند.
این آزمایش فکری که به عنوان «قضیه میمون نامتناهی» شناخته می‌شود، مدت‌هاست که برای توضیح اصول احتمال و تصادفی استفاده می‌شود. دو ریاضی‌دان استرالیایی برای بررسی این قضیه آزمایشی انجام دادند تا دریابند چند سال برای تولید نتیجه‌ای در حد مجموعه آثار شکسپیر لازم است؟
محاسبات استفان وودکاک و جی فالتا، محققان ساکن سیدنی، بر اساس کار شامپانزه‌ای فرضی از خانواده میمون‌ها بود که بتواند حدود ۳۰ سال با سرعت تایپ یک کلید در ثانیه، روی صفحه کلیدی با ۳۰ کلید (شامل حروف زبان انگلیسی به علاوه برخی علائم نگارشی رایج) تایپ کند. محققان دریافتند زمان لازم برای تکرار نمایشنامه‌ها، غزل‌ها و اشعار شکسپیر برای یک میمون تایپ‌کننده بیشتر از طول عمر جهان ما خواهد بود.
بنابر گفته پژوهشگران، یک شامپانزه تایپ‌کننده ۵ درصد احتمال دارد که با موفقیت کلمه «موز» را در طول عمر خود تایپ کند. مجموعه آثار شکسپیر شامل ۸۸۴ هزار و ۶۴۷ کلمه است که هیچکدام موز نیستند. این تحقیق نشان داد احتمال اینکه این شامپانزه فرضی یک جمله تصادفی بسازد، مانند «من شامپانزه‌ام، پس هستم»، یک در ۱۰ میلیون میلیارد میلیارد است.
برای گسترش این آزمایش، ریاضیدانان استرالیایی کل جمعیت شامپانزه‌های زنده روی زمین را، که حدود ۲۰۰ هزار عدد تخمین زده می‌شود، برای تایپ بسیج کردند. با این حال حتی این نیروی عظیم کار شامپانزه‌ای نیز برای تولید آثار شکسپیر بسیار بسیار کم بود. این مطالعه می‌گوید: «حتی با بهبود سرعت تایپ یا افزایش جمعیت شامپانزه‌ها، نتیجه کار چیزی غیر از توسعه آثار نوشتاری پیش پا افتاده درنمی‌آید.»
محققان می‌گویند به همین خاطر اگرچه اصل قضیه میمون نامتناهی از نظر ریاضی درست است، اما «گمراه‌کننده» محسوب می‌شود. در تحقیق انجام‌شده محدودیت و سقف عمر جهان حدود یک گوگول سال دیگر فرض شد؛ یعنی سالی با عدد یک و ۱۰۰ صفر در جلویش. پذیرفته‌شده‌ترین فرضیه پایان جهان، که به اصطلاح «تئوری مرگ گرمای کیهان» نام دارد، در چنین سالی اتفاق می‌افتد.
Post #1779
243