تصویر بالا بخشی از سخن‌رانیِ عیسی صدیق‌اعلم (زاده‌ی ۱۲۷۳ و درگذشته‌ی ۱۳۵۷) است. او ادب‌دان و *ریاضی‌دان* و فلسفه‌دان و از پیش‌گامان عرصه‌ی تربیت‌وتعلیم و مباحث تحلیلی‌انتقادی در حوزه‌ی آموزش‌وپرورش بود. نیز او از بنیادگذاران فرهنگستان ایران و دانشگاه تهران و نخستین نائب‌رئیس فرهنگستان ایران و سومین رئیس دانشگاه تهران بود. فرازونشیب‌های سیاسی‌فرهنگی و علمی ایشان بسیار مفصل است . او سخنرانی بالا را در ۵ آذر ۱۳۴۱ در تالار دانش‌کده‌ی ادبیات انجام داده بود. او در این سخنرانی از دانش‌سراهای مقدماتی دربرابر کلاس‌های تربیت‌معلم دفاع می‌کند و عیب‌هایی را برای تربیت‌معلم برمی‌شمرد. ایرادهایی را که او از دیپلمه‌ها و دانش‌جوهای لیسانس درباره‌ی بی‌ارزش شدنِ مدرک دیپلم و داشتنِ غلط املایی و نداشتن اطلاعات درست از تاریخ و مسائل ایران می‌گیرد، امروزه ما می‌توانیم در کسانی که مدرک دکتری دارند بجوییم! به‌ویژه آن قسمتِ داشتن غلط املایی و بی‌اطلاعی از تاریخ ایران را. عرصه‌ی آموزش‌وپرورش امروزه بیش‌تر به شوخی و گذران عمر بدل شده‌است و بزرگ‌ترین قربانی این ماجرا هم ایران و سرنوشت ایران است.
Post #1731
267
