تخم‌مرغ از نظر هندسی دقیقا چه شکلی دارد؟ نه دایرهٔ کامل، نه بیضی کامل، نه نیمه‌هذلولی و نه هیچ شکل مشخص دیگری. شکل هندسی تخم‌مرغ همواره برای ریاضی‌دانان، مهندسان و زیست‌شناسان معمایی جالب توجه بوده است.
اما پژوهشگران به‌تازگی به یک فرمول ریاضی فراگیر برای تبیین شکل تخم‌مرغ دست یافته‌اند. فرمول اخیر گام مهمی در راستای درک شکل هندسی انواع تخم پرندگان، چگونگی تحول و تکامل زیست‌شناختی آن تلقی می‌شود و مسیر کاربردهای فناوارانه و زیست‌شناختی از این شکل جادویی را هموارتر می‌کند.
شکل تخم‌مرغ چنان در طبیعت تکامل یافته که برای جادادن جنین کامل به‌اندازهٔ کافی بزرگ و برای خروج از بدن جانور به‌اندازه کافی کوچک است و همزمان به‌آسانی نمی‌غلتد و همه اینها سبب شده آن را «شکل کامل» بخوانند.
پژوهشگران «دانشگاه کنت» و «مؤسسه پژوهشی بررسی محیطی» بریتانیا برای نخستین بار توانسته‌اند شکل هندسی تخم‌مرغ را به‌وسیلهٔ ریاضیات به‌دقت توضیح دهند.
برای رسیدن به این فرمول کامل، تحلیلی از کلیه اشکال هندسی مرتبط با شکل تخم‌مرغ یعنی اشکال کروی، مدور، بیضوی، بادامی، گلابی‌وار صورت گرفته و فرمول نهایی شکل تخم‌مرغی به دست آمده است، فرمولی که کاملا جدید است و می‌توان هندسهٔ هرگونه شکل تخم‌مرغی موجود در طبیعت را با آن توضیح داد.
این فرمول چهار شاخص اساسی دارد که عبارتند از: طول، عرض، گردش محور عمودی، و قطر تخم‌مرغ در ربع طول آن.
توضیح ریاضی‌وار شکل هندسی تخم‌مرغ پیش از این نیز به‌شکل‌های مختلف و با دقت کمتر در صنایع غذایی، مهندسی مکانیک، کشاورزی، علوم زیستی، معماری و هوانوردی مورد استفاده قرار گرفته است.
پژوهشگران می‌گویند این فرمول تازه شرح علمی کامل یک شیئ زیست‌شناختی است که کار رده‌بندی‌های زیست‌شناختی، بهبود شاخص‌های فنی پژوهشی، و حتی کار دستگاه‌های جوجه‌کشی را بسیار ساده می‌کند. همچنین با این فرمول، امکان محاسبات دقیق مرتبط با شکل تخم‌مرغی برای دیگر رشته‌های فنی و مهندسی بیش از پیش فراهم می‌شود.
دکتر مایکل رومانف، پژوهشگر مهمان دانشگاه کنت در این باره می‌گوید: «این معادلهٔ ریاضی بیانگر درک ما از وجود نوعی هماهنگی فلسفی میان ریاضیات و زیست‌شناسی است، که خود به فهم عمیق‌تر ما از کائنات می‌انجامد، کائناتی که امروز به‌سادگی به‌شکل یک تخم‌مرغ درکش می‌کنیم.»
مقاله علمی مربوط به این کشف با عنوان «تخم‌مرغ و ریاضیات: ارائهٔ فرمولی فراگیر برای شکل تخم‌مرغ» اخیرا در نشریه آکادمی علوم نیویورک به چاپ رسیده است.
Post #1565
314