تو چشمای تو شهر بارونیه
تو چشمای من خونه بی پنجره
خودت فکر کن که چقد ساکته
اتاقِ یه دیوونه بی پنجره...

تو چشمای تو شب چراغونیه
تو چشمای من هیچی معلوم نیس
مگه میشه از دریا موجو گرفت؟
دلم خیلی وقته که آروم نیس...

دلم خیلی وقته برات لک زده
ولی لک لکا حالشون خوب نیست
میرم سمت طاقچه ولی بیخیال...
آخه عاشقا فالشون خوب نیست

□
برام قصه میگه رفیقم میشه
همین عکسی که رو به روی منه
تو رو تو خیالم بغل می کنم
که هر شب،شبِ آرزوی منه!


اگه آرزوتو نگیری ازم...
همه آرزوهامو میدم به تو...
که هرچی که خواستم تو رو خواستم
که هر سمتی رفتم رسیدم به تو...


تا اشکی میشینه روی گونه هام
می شینم تو رو آرزو می کنم...
نبین که چروکه سر و صورتم
لباسامو هرشب اتو می کنم!


تو چشمای تو شهر بارونیه
تو چشمای من خونه بی پنجره
یه بغضی نشسته به جونِ صدام
اگه زخم خورده ست این حنجره...


شبو دوس دارم...زیادِ زیاد
که شب آخرین آبروی منه!
تو رو شب به شب آرزو می کنم
که هر شب شبِ آرزوی منه


تو چشمای تو شهر...بارون گرفت...

#محمد_پورمرادی
#ترانه
@mastabe