ادامه👆
در ادامه تأکید کرده است:
«حساب‌هایم را بسته‌اید، آزادی رفت‌وآمدم را با پابند سنجیده‌اید و گمان کرده‌اید با چند دیوار و چند زنجیر می‌توان اراده‌ی یک انسان را شکست؟»
جعفری یزدی می‌گوید درد تیر و ترکش، داغ عزیزان، سال‌های زندان و شکنجه را تحمل کرده، اما اندوه میهن و هم‌میهنانش را نمی‌تواند تحمل کند.
او پیامش را با دیالوگ مشهور پایانی فیلم «پاپیون» به پایان برده است؛ جمله‌ای که پس از سال‌ها زندان، فشار و محرومیت، معنای دیگری پیدا می‌کند:
«آهای حرامزاده‌ها من هنوز زنده‌ام!»
می‌توان حساب‌های بانکی یک انسان را مسدود کرد، رفت‌وآمدش را محدود کرد و سال‌هایی از زندگی‌اش را پشت میله‌های زندان گرفت؛ اما هیچ‌کدام از این‌ها به معنای به زانو درآوردن او و خاموش شدن صدای او نیست.
Post #30879
1.99K
- 💔 53
- 🤬 11
- 😢 1