حقیقتاً این میزان خزان‌ندیدگی یا تابستان‌گریزی هم خوب نیست دیگه.
من دقیقاً مثل خرس‌های قطبی هستم، البته برعکسش؛ توی تابستان نهایتاً ده‌درصد انرژی دارم و فقط برای بقا زندگی می‌کنم. برعکس در پاییز و زمستان، انرژیم شونصدبرابر می‌شه و از طرفی، به‌خاطر رنج و زجری که در تابستان متحمل شدم فکر می‌کنم باید از تک‌تک دقایق پاییز و زمستان استفاده کنم، وگرنه ناشکریه.
فلذا الآن دارم از خستگی می‌میرم. صبح زود ورزش سنگین کردم، غروب پیاده‌روی طولانی. وسطاش تا همین الان کار، کار، کار.

یه مشکل دیگه‌م هم اینه که چون توی پاییز و زمستون، زیاد می‌رم پیاده‌روی و بیرون و خدا رو شکر حالم خوبه، حس خریدکردنم هم شدیده و هر روز کلی خرج می‌ذارم روی دست خودم و این‌طور که پیش می‌ره شب عید یا باید کلیه‌م رو بفروشم یا برم زندان و از حیاط کوچک بهار در زندان براتون دستور صبحانه بنویسم.

خلاصه که وضعیت غریبی‌ست نازنین🍁