گاهی اگر می‌بینی تو جمعی هستی که نمی‌تونی باهاشون ارتباط برقرار کنی یا تو رو نادیده می‌گیرن، دلیل بر این نیست که تو خوب نیستی یا حتی دوست نداشتنی. تو فقط شبیه آدم‌های اون‌جا نیستی. افکاری که دارن نداری و سلایق و علایقت با هر کسی که اون‌جاست متفاوته. البته از این دید نگاه کردن بهش سخته چون خب ناراحت‌کننده‌ست وقتی که ببینی کسی توجهی نمی‌کنه اما باز هم به این دلیل نیست که کسی همچنان « خوب » نیستی. هستی فقط نه برای اون‌ها.