غِـبطـه

؛

؛

"فَلَرْبَّمَا أَقْدَارُكَ خَيْرٌ مِنْ أَخلامِكَ"

چه بسا تقدیرت از آرزوهایت زیباتر باشد✨

چه خوب ميگفت :
قشنگیه چشم به پاكيشه ، قشنگیه پول به حلال بودنشه ، قشنگیه عشق به وفادارى و صداقتشه و قشنگیه انسان هم به ذات و شخصيتشه ✨

«خداوند با بنده خویش همان‌گونه است که بنده به او گمان دارد.»

{و در برابر فرمان پروردگارت شکیبا باش، زیرا تو در برابر دیدگان و زیر نظر ما هستی.}
خداوند از حال بنده‌اش آگاه است و او را می‌بیند و مراقب اوست...✨

{همانا با هر سختی، آسانی است.}
سختی‌ها همیشگی نیستند و در کنار دشواری، راهی برای گشایش وجود دارد...

اَعطَیتُکَ ما تُرید✨
بهتر از اونی که میخوای بهت میدم...
امضا: خدا🫆

يارب .

آرامش>>>>

گاهی خدا
راه را نمی‌بندد،
فقط تو را
از راهی که برایت نیست،
آرام‌آرام دور می‌کند.

و چه خوب است
اگر نفهمیدیم چرا،
فقط اعتماد کنیم
به خدایی که می‌داند. 🤍

لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللَّهِ✨
از رحمت خدا ناامید نشوید.{زمر ۵۳}

اگر هزار بار هم خسته شدی، باز یک راه به سمت خدا هست؛ گاهی تمام چیزی که لازم داری این است که آرام بگویی:
«خدایا، دوباره آمدم...» 🤍

اگر روزی گم شدم؛

میانِ ازدحامِ آدم‌ها دنبالم نگرد؛
من از آن گم‌شدن‌هایی نیستم که با پرسیدنِ نامم از این و آن، به پایان برسند.
ردِ منو از کوچه‌های خاموشِ خاطراتم بگیر؛
از پنجره‌ای که هنوز رو به آسمان باز است،
از کتابی که گوشه‌ای رها شده و میانِ سطرهایش، حرفی ناتمام جا مانده؛
از عطرِ باران، از غروب‌های بی‌صدا،
از سجاده‌ای که شاهدِ تمامِ حرف‌هایی‌ست که نتوانستم به زبان بیاورم.
اگر روزی دیدی چراغی در دورترین اتاقِ دلم هنوز روشن است،
اگر میانِ هزار سکوت، صدای آشنای دلتنگی‌ام را شنیدی،
آرام بیا؛
بی‌آن‌که از نبودنم گلایه کنی،
بی‌آن‌که بپرسی چرا این‌همه دور شدم.
شاید من همان‌جا ایستاده باشم؛
در فاصله‌ی میانِ یک دعا و اجابتش،
در پناهِ آسمانی که هنوز به آن امید دارم،
با دلی پر از حرف و لب‌هایی خاموش.
و اگر تمامِ راه‌ها به بن‌بست رسید،
اگر هیچ نشانی از من در این جهانِ شلوغ پیدا نکردی،
به خلوتِ خودت پناه ببر؛
شاید آن‌جا، میانِ خاطره‌ای کم‌رنگ و دلتنگیِ ناگفته‌ای،
تکه‌ای از من هنوز نفس می‌کشد.
همان‌جا بگرد؛
میانِ تمامِ چیزهایی که روزی دوستشان داشتم،
میانِ دعاهایی که هنوز به آسمان سپرده‌ام،
میانِ سکوتی که هیچ‌کس معنایش را نفهمید...
همان‌جا که دلم از هیاهوی دنیا پناه گرفته،
پیدایم کن...

تو يكى نه‌ای، هزاری..

- مولانا