می‌خوامت.
بیمارگونه و مجنون‌وار می‌خوامت، بیشتر از چیزي که بشه با کلمه‌ها توضیحش داد، انقدر می‌خوامت که گاهي خودمم از شدت این خواستن می‌ترسم. از اینکه چطور یك آدم می‌تونه این‌همه برای یك نفر مهم بشه، این‌همه توي دل و جون آدم ریشه بکنه و تمامِ فکر و خیال و زندگیِ آدم بشه.
انقدر می‌خوامت که اگر یك روز بگي جونت رو کف دستت بذار و براي من فدا کن، بدون یك لحظه فکر کردن می‌ذارمش توی دستات. چون براي من یك آدم نیستي، همون آدمي هستي که بودنش براي من با همه‌ي دنیا فرق داره.