⋆ لـالـایـی‌ِآبـی࣪𓏲ּ

من خوب نمی‌شوم
اما تو مرا دوست بدار
از ریزش پاییز برایم بگو
از عطر دریا و ماهی‌هایش
از لالایی‌های شبانه مادرم...
من خوب نمی‌شوم
اما تو از لبخندهایت برایم بگو
از رقص ستاره‌های نشسته در چشم‌هایت
از تماشای غروب‌های سرخ...
من خوب نمی‌شوم
اما تو مرا دوست بدار.

نید

«اجازه می‌دهید شما را دوست داشته باشم؟»
«اختیار دارید.»

سریال Four Hands Two Sonatas رو دیدم و آدم غمگین‌تری شدم...

«او تنها بود. کی تنها نیست؟ می‌خواهم بدانم. و این شامل حال آن‌هایی هم می‌شود که کسی را دارند اما متوجه تنهایی‌شان نیستند.»

ماگدا سابو

از طرف دانش‌آموز محبوبم «مامان» صدا زده شدم~

«من آدم شادی نیستم!
مردم فکر می‌کنند هرکس شاد نباشد، حتماً غمگین است. اما من غمگین نیستم؛ روحِ آرامی دارم.
می‌توانم لحظه‌های زیبا را ببینم، مثل لحظه‌ای که آسمان زیباست، مثل وقتی که صدای پرنده‌های کوچک، گوش‌های آدم‌ را می‌نوازد.
می‌توانم نور را با تمامِ قلبم، احساس کنم. وقتی از لا‌به‌لای درخت‌های زیبا به زمین می‌تابد.
می‌توانم ماه را با تمامِ وجود تماشا کنم و موسیقی‌های آرامِ شبانه را در سکوت شب، بسیار دوست داشته باشم.
می‌دانی؟ بعضی لحظه‌ها را هزاران‌بار مرور می‌کنم. گاهی با عمق کلامِ یک شعر، مست می‌شوم و حتی اگر آنچه بر من گذشته، موهایم را سفید کرده باشد، دیگر برایم اهمیتی ندارد، چراکه روحم آرام است و از همه‌چیز، گذشته است...»

ناشناس

زنگ تفریح همین‌طور که مشغول تماشاکردن بچه‌ها بودم، دانش‌آموز سال قبل اومد دستش رو انداخت دور گردنم و گفت خانم خسته شدی. و بعدش دستم رو گرفت و منو برد توی کلاسم :)))
این بچه هیچ‌وقت مهرش از دلم نمیره♡

شب است؛
جیرجیرک‌ها آواز می‌خوانند
ماه لبخند می‌زند
و ستارگان می‌رقصند
نسیم خنکی وزید
و صورتم را بوسید...
عطر باران در هوا پیچید
جیرجیرکی سر بلند کرد
و گفت: پاییز در راه است، زود می‌آید!
دست در دست ستارگان رقصیدم
جیرجیرک‌ها آواز می‌خوانند
ماه لبخندی زد
پاییز در راه است...

نید

فکر نمی‌کردم آماده کردن کتاب‌های بچه‌ها اینقدر لذت‌بخش باشه✨️