نگرانی علمالهدی!
سید احمد علمالهدی امام جمعه مشهد درباره غیبت رهبر اظهار کرده: "در دوران گذشته، مقام معظم رهبری میتوانستند ظاهر شوند، با مردم صحبت کنند و با مردم ارتباط برقرار کنند و بسیاری از مشکلات را حل کنند. اکنون حداقل با یک پیام یا بیانیه، چقدر میتوان نقش آن حضور را کاملاً تأمین کرد؟ اکنون که رهبری نمیتواند با مردم روبهرو شود، جریان ولایت در ذهنهای مردم با قدرت قبلی جا نیفتاده است و میخواهند از این فرصت برای کنار زدن ولایت استفاده کنند."
وی افزوده: " اگر ولایت را کنار بزنند، روحانیت براندازی شده است. آنها به دنبال همین هستند و وظیفه ما این است که مردم را به ولایت نزدیک کنیم و کاری نکنیم که مردم تحت تأثیر جریان روشنفکری قرار بگیرند و به دلیل نداشتن دسترسی به ولی امر، سرد شوند."
این اظهارات نشان از نگرانی حلقه سخت حامیان نیز نسبت به غیبت رهبری سوم است و آنان نیز دچار سئوال و شبهه شدهاند. وی میپرسد: با چند بیانیه و پیام میتوان حضور خلأ حضور رهبر را پر کرد؟
علمالهدی افزوده: "وقتی این خلأ را پر کردیم، دشمن به هدف نمیرسد و جریان روشنفکری نمیتواند ولایت را براندازی کند. اگر ولایت آسیب نبیند، روحانیت سر جای خود و در قدرت خود باقی میماند."
وی نمیگوید این خلأ چگونه توسط روحانیونی که مورد خطاب وی هستند پر میشود؟ وی جریان روشنفکری را متهم به براندازی ولایت میکند! اما نمیداند که جوانان جامعه حتی از جریان روشنفکری هم عبور کردهاند و به همین دلیل امثال وی نباید از این جهت نگران باشند. بهتر است جناب علم الهدی به آسیب شناسی وضع و عملکرد روحانیت در قدرت و خوش بپردازد که قدرت ویران کننده این وضعیت در موضوع ولایت، از جریان روشنفکری و دشمن بسیار قویتر است. چه کسی منکر است که بیتقوایی و نادانی و نبود عقلانیت و درایت در مدیریت برخی روحانیان ضربه دردناکش از ضربه دشمنان این صنف بیشتر است؟!
ضمنا اینکه علمالهدی ماندن ولایت را مساوی با قدرت روحانیت میداند از جهت قدرت سیاسی درست است و با نماندن ولایت فقیه، روحانیت جایگاهی در قدرت نخواهد داشت لذا امثال علمالهدی که به دنبال پاره تختههای قدرتند، حتما باید برای ماندن خود بر قدرت، از پتانسیل ولایت دفاع جانانه کنند تا با چنگ و دندان قدرتشان حفظ شود.
اما اگر مراد از قدرت روحانیت همان قدرتی است که انتظارش میرود که قدرت معنوی و اجتماعی است باید به وی گفت با نبود قدرت سیاسی چنین قدرتی جاری و شایع است و نیازی به ماندن بر سریر قدرت سیاسی نیست. نشان به آن نشان که انگ آخوند حکومتی مانند زمان شاه امروزه در بین اکثریت مردم رواج دارد. علت، عملکرد بد و ناکارآمدی روحانیت در مدیریت جامعه بوده و هست و دور شدن روحانیت از قدرت سیاسی، بر قدرت و محبوبیت معنوی و اجتماعی آنان خواهد افزود.
@lotfi_mojtaba