بدترین نوع خستگی اونیه که حتی خودتم نمی‌دونی دقیقاً از چی خسته‌ای. همه‌چیز ظاهراً عادیه، روزات می‌گذرن، با آدما حرف می‌زنی و حتی می‌خندی؛ ولی یه گوشه از وجودت انگار دیگه توان قبل رو نداره. دلت می‌خواد یکی بدون پرسیدن هزار تا سؤال بفهمه که این روزا فقط به کمی آرامش احتیاج داری.