یه زمان یه پروژه انجام دادم (sighted) که با کم‌رنگ و بولد کردن حروف هر کلمه، خوندن متن انگلیسی رو به شدت راحت‌تر و سریع‌تر می‌کرد.

ایده این بود که با یه الگوریتم NLP، نقش هر کلمه توی جمله رو تشخیص بدیم و بعد با دو تا پارامتر به اسم‌های Fixation و Saccade مشخص کنیم کدوم حروف ثابت بمونن و کدوم حروف بولد بشن.

اما قسمت جالب ماجرا اینجاست:

هنگام مطالعه، مخصوصاً برای بعضی افراد مبتلا به دیسلکسیا یا ADHD، حرکت چشم بین کلمات می‌تونه خیلی سریع و پرنوسان باشه. در واقع نمی‌تونیم جلوی این پرش‌ها رو بگیریم؛ پس ایده اینه که محل احتمالی پرش بعدی چشم رو پیش‌بینی کنیم و حروف مناسب رو همون‌جا طوری برجسته کنیم که هم خواندن سریع‌تر بشه و هم ساختار و معنای متن حفظ بشه.

چند وقته دوباره این ایده افتاده توی ذهنم که همین روش رو برای متن فارسی پیاده کنم.

تا جایی که گشتم، نمونه‌ای ندیدم که دقیقاً همین ایده رو برای زبان فارسی اجرا کرده باشه.

به نظرتون ارزش داره نسخه فارسیش رو بسازم؟ 👀