چند سطری برای گیون، زبانشناس نقشگرا که در سپتامبر ۲۰۲۶ در ۹۰ سالگی درگذشته است

(ادامه از پست قبلی کانال)

بزرگسالان اطرافش حقیقت را نمی‌گفتند. همه چیز تظاهر، داستان و تظاهر بود. بزرگترها عبری صحبت می‌کردند. بچه‌ها نمی‌فهمیدند و به آن می‌خندیدند: یک زبان پیجین زشت. همه بزرگسالان نقش‌هایی را که برای خودشان ساخته بودند بازی می‌کردند. از جاهای مختلف آمده بودند و سعی می‌کردند خود را چیزی نشان دهند که نبودند.

در ۱۷ سالگی، او کمون را ترک کرد. برای انجام این کار، والدینش باید رضایت‌نامه امضا میکردند. در ابتدا، مادرش نمی‌خواست امضا کند، اما پدرش او را متقاعد کرد.

همه در کمون کمونیست‌های سرسختی بودند. آنها بی‌وقفه درباره لنین و استالین صحبت می‌کردند. استالین را به خاطر سرکوب‌ها و محاکمات سیاسی بخشیدند، حتی قتل عام کمیته ضد فاشیست یهودیان و توطئه پزشکان را بخشیدند.

گیوون از کمون خارج شد و زندگی مستقل خود را آغاز کرد. از دانشگاهی در اسرائیل فارغ‌التحصیل شد. دو سال در اسپانیا زندگی کرد. مدتی فرانکومانسیر بود و رویای زندگی در فرانسه را در سر می‌پروراند. اما پس از آشنایی با فرانسوی‌ها بسیار ناامید شد. خیلی زود دریافت که دوست دارد در آمریکا زندگی کند.

برخلاف او، همسر و پسرش کاربران حرفه‌ای کامپیوتر هستند. خود تام فقط ایمیل و نرم‌افزار Word Perfect را بلد است. او حتی بدون کمک نرم‌افزارهای تخصصی، دیکشنری هم می‌سازد.

او در کنگو و گینه نو کار کرد، در چین و مکزیک سخنرانی کرد. در تمام دنیا غوغا کرد. در طول یک سفر دوردنیا، از اودسا، تنها شهر "روسی" که تا به آن روز دیده بود، بازدید کرد.

او به همراه درک بیکرتون، قصد داشت یک آزمایش زبان‌شناسی اجتماعی انجام دهد: قرار دادن اعضای دو خانواده در کنار هم، از زبان‌های مختلف میکرونزیایی که برای یکدیگر قابل فهم نیستند، در جزیره‌ای در میکرونزی. قرار بود بیکرتون و گیوون، با همسران و فرزندانشان، در آنجا با آنها زندگی کنند. آنها قرار بود واژگان انگلیسی را در اختیار میکرونزیایی‌ها قرار دهند، اما دستور زبان را نه. به این ترتیب، آنها قصد داشتند ظهور یک پیجین را شبیه‌سازی کنند. قرار بود این آزمایش یک سال طول بکشد. اما مشکلی پیش آمد...


گیوون فردی رک، کنجکاو و رک بود. او حس شوخ طبعی داشت و نیازی به ساده انگاری نمی‌دید.


از نظر او چندفرهنگ‌گرایی خوب نیست، برای همین کشورهای تک‌فرهنگی، مانند اسکاندیناوی، در حال دستیابی به موفقیت هستند.

اوباما را یک مرد سیاه‌پوست «تقلبی» میدانست که در یک محیط مرفه و کاملاً سفیدپوست بزرگ شده در آنجا به مدرسه رفته و حالا گاهی اوقات سعی می‌کند به زبان سیاه‌پوستان انگلیسی صحبت کند، اما بسیار غیرطبیعی از آب در می‌آید. او می‌گفت که ایالات متحده یک رئیس جمهور رنگین پوست را انتخاب کرد و انگار هیچ تبعیضی وجود ندارد. در واقعیت، همه چیز همانطور است که چهل یا پنجاه سال پیش بود.

از نظر گیون تبعیض نژادی یک احساس طبیعی انسانی است، زیرا ما به طور غریزی فقط به کسانی اعتماد می‌کنیم که می‌توانیم ذهنشان را بخوانیم - یعنی کسانی که شبیه ما هستند. اقلیت‌های مورد تبعیض، به عنوان یک قاعده، حتی نژادپرست‌تر از ستمگران خود هستند.


فرانسوی‌ها را بی‌محتوا میدانست:" دریدا و فوکو تاریخ و مطالعات ادبی را کشتند. در ایالات متحده، آنها را جدی گرفتند، بدون اینکه متوجه شوند که این صرفاً یک بازی فرانسوی است، که خود فرانسوی‌ها آن را جدی نگرفته و از آن زده شده بودند".

گیون برنارد کومری را مرد بسیار باهوشی میدانست که آثارش فاقد ایده‌های جدید و عمیق است، ساده و سطحی می‌نویسد، و دقیقاً به همین دلیل است که برای مبتدیان خوب است. او بیل کرافت را فردی پیچیده و بسیار چالشی، و لری هایمن و دیوید گیل را شاگرد خود می‌دانست.

@linguists2b ☘️