ناگوری¦名残

مشكل من؟
کافیه یچیزی یک دقیقه منو به هم بریزه.
تا ۴۸ ساعت بعدش درگیری روانی دارم.

از آدم‌های بی‌ذوق واقعا متنفرم؛
زیر بارون راه نمی‌ری چون خیس می‌شی، روی چمن نمی‌شینی چون لباسات کثیف می‌شه، از خوردن شیرینی لذت نمی‌بری چوت قند ضرر داره، گل واسه چی خریدی؟ فردا خراب می‌شه میندازیش دور،
این آدم‌ها لذت زندگی کردن رو ازت می‌گیرن و کم کم شما رو شبیه به خودشون می‌کنن.

مولانا : اگر در مسیر درست ، همه ما را دیوانه خواندند چه؟
شمس : آنکه خورشید را در درونِ خود بیدار کرده باشد ، نیازی به فانوسِ خاموشِ دیگران ندارد.

بیکلام ترکیب نوتای پیانو و ویالون پر از وایب خوب برای آروم خوابیدنت.
@ThisIsFuckingGreen

تو یه دیوار دور خودت میکشی و انقدر بلندش میکنی که حتی نور آفتابم بخواد بهت بتابه نمیتونه

ولی به جرعت میتونم بگم تنها چیزی نجاتم میده قبل از اینکه توسط تاریکی ها بلعیده بشم و بتونم به زندگی ادامه بدم
اینه که آهنگ توی گوشم رو صداش رو زیاد کنم و برم پیاده روی...

امروز حتی آسمونم ابر نداشت و صاف صاف بود

Today☁️✨️

‏یه ترس عجیبی که من جدیداً باهاش مواجه شدم ترس از اُمیدواریه. می‌ترسم به چیزی اُمیدوار بشم و نشه. اون نشدن انقد تکرار شده که لذت اُمیدواری در یه‌سری موارد رو هم ازم گرفته!
: کوزه‌گر بی‌فوتّ

چاره داشتم با خودمم قطع میکردم

خلاصه یه جوری ارتباطم رو با زندگی قطع میکردم

ولی نه،به آهنگ نیاز دارم
شاید سیمکارتاشو در میاوردم فقط

گوشیمم گم و گور میکردم

و هیچکسم نه نگرانم بشه نه بخواد ببینه کجام

کاش برای واقعی میتونستم از همه جا گم و گور بشم و برم جایی که هیچ انسانی اونجا نیست