Alien.‌‌

فریاد می‌زنم: کمک. اما اگر کسی به فریادم برسد، هوار می‌کشم و راه کج می‌کنم.

من خیلی وقتا سعی میکنم مثل تو بنویسم ولی نمیتونم
سبک نوشتنت یونیک و خاصه

چشمانم سرخ نشده، رگ های پیشانی‌ام بیرون نزده. فریاد نکشیدم که حنجره‌ام درد بگیرد. مردم عالم از من تنفر ندارند تا دلم‌ آرام بگیرد. سوختنم دود ندارد که بویش همه‌جا را بگیرد.
باید در دشت گندم همراه با باد می‌دویدم، نه آنکه یک‌ مترسک شوم، به تماشای مرگ خود بنشینم. باد و باران چیزی از مترسک کم نکرد، زمستان که شد، آدم برفی شدم. در آغوش گرفته شدم تا یخ نزنم؛ برف هایم آب شد، همان مترسک شدم. پشت دیوار قایم شدم، اما دنیا پیدایم کرد. از لباسم گرفت، مرا وسط جمعیت پرتاب کرد.
ناگهان دیدم بازی را شروع نکرده به بیرون پرت شدم. یک روز با دست مشت کرده به کوچه رفتم، هنگام برگشت دستم را باز نکرده بودم. اهورامزدا بالای سرم، می‌خواهد ببیند در آخر چه بلایی می‌آید به سرم. خداوندی در درونم هست که می‌خواهد با او حرف بزنم. شیطان می‌گوید: "باورش نکن اوست که مرا هربار گول می‌زند. او نمی‌بخشد، خود را بیخود آرام نکن. ای انسان نادان، مسیح را به یاد بیاور او بود که رو به آسمان فریاد کشید: من فرزند توام. مرا اینگونه به حال خود رها نکن!"
اسلحه را به سرم می‌چسبانم، چشمانم را می‌بندم. آخ اگر ماشه را بکشم؛ خون صورتم را سرخ کند، زمین در آغوشم بگیرد. آخ اگر ماشه را بکشم.
پسر خدا نیستم، خوب می‌دانم هردو دروغ‌گویید. خدا مرا نمی‌بخشد. آسمان را نگاه کن، گویی اتفاقی نیوفتاده، روز و شب خشمگینم می‌کنند.‌‌ آخر چطور خورشید از شرم آب نشده؟
می‌گویم این آخرین بار است. دروغ می‌گویم.
من این بار هم‌ نمی‌میرم.

این پیام رو به همراه یکی از نقاشی های گذاشته شده توی کانال مثل این فوروارد (نه ریپلای) کنید تا بهتون یه دیو از ۷۲ دیو گویتیا رو به همراه فرشته‌ی شِم هامفوراش حاکم بر اون دیو، بدم.

اگر بگین چه چیزی در اون نقاشی توجه‌تون رو جلب کرده، جواب دقیق تر میشه.
محتوا داشته باشید.
پرایوت ها به ناشناس بنده پیام بدن:
@VONislisteningbot

لیمیت : تا وقتی خط بخوره.

– Alkemisten (The Alchemist) : Alessandro Magnasco - unknown date.

تا وقتی که خود قانون‌گزار متجاوز، پدوفیل و قاتله، ما نمی‌تونیم انتظار داشته باشیم قانون این افراد رو از بین ببره.

من خدا رو در فلسفه دیدم، در نجوم دیدم، در طبیعت دیدم، در هنر دیدم، در وجود خودم دیدم. خدارو در هرچیزی دیدم، جز در چیزی که بهش می‌گن دین.

امیدوارم لذت ببرید.📻

پاسخ ها: @justforyouu1990

نیچه: خدا مرده است.
اسپینوزا: خدا، یعنی طبیعت.
پاسکال: دل دلایلی دارد که عقل از آن بی‌خبر است.
داوکینز: احتمال وجود خدا بسیار ناچیز است.

لاپلاس: من به آن فرضیه نیازی ندارم.
کانت: وجود خدا را نمی‌توان با عقل نظری اثبات کرد.
سارتر: اگر خدا وجود نداشته باشد، انسان آزاد است.
راسل: اگر خدا وجود داشته باشد، احتمالا از اینکه مردم از روی ترس به او احترام بگذارند خوشحال نیست.
استفن هاوکینگ: برای توضیح جهان، نیازی به خدا نداریم.
ارسطو: خدا، محرک نامتحرک است.
افلاطون: خیرِ مطلق، سرچشمه‌ی حقیقت و هستی است.
اپیکور: اگر خدا بخواهد شر را از میان ببرد ولی نتواند، قادر نیست؛ اگر بتواند ولی نخواهد، خیرخواه نیست.
آگوستین: دل ما بی‌قرار است تا در تو آرام گیرد.
توماس آکویناس: وجود خدا را می‌توان از راه آثار او در جهان استدلال کرد.
دکارت: خدا، موجودی کامل و نامتناهی است.
لایبنیتس: چرا به‌جای هیچ، چیزی وجود دارد؟
هیوم: نظم جهان لزوما وجود یک طراح الهی را ثابت نمی‌کند.
هگل: دین، شناخت خدا از خویشتن در روح است.
شوپنهاور: دین‌ ها حقیقت را در قالب افسانه و نماد بیان می‌کنند.
فوئرباخ: خدا ساخته و فرافکنی انسان است.
بلز پاسکال: ناتوانی ما در اثبات خدا، ناتوانی خدا نیست.
فرانسیس بیکن: اندکی فلسفه، ذهن انسان را به بی‌ خدایی متمایل می‌کند؛ اما ژرفای فلسفه، ذهن را به دین بازمی‌گرداند.
ابن‌سینا: واجب‌الوجود، موجودی است که وجودش از ذات خودش است و به علت دیگری نیاز ندارد!
ورنر هایزنبرگ: جهان، عجیب‌تر از چیزی است که فکر می‌کنیم؛ حتی عجیب‌تر از چیزی که می‌توانیم فکر کنیم.
گالیله: ریاضیات زبانی است که خدا با آن جهان را نوشته است.
نیوتن: این زیباترین نظام خورشید، سیارات و دنباله‌دارها تنها می‌تواند از مشورت و سلطه‌ی موجودی هوشمند سرچشمه گرفته باشد.
مارتین بوبر: هر تو، راهی به سوی توی ابدی است.

قلم زیبا از افکار و ذهن زیبا میاد که شما جفتش رو هم داری

همیشه امروز شاهکار تر از دیروز و فردا شاهکار تر از امروز می‌نویسی اما موضوع اینه که همشون شاهکارن کامو‌جان چیکار میکنی با ما