مهم‌ترین و احساسی‌ترین بخش فیلم اسپایدرمن‌های توبی و اندرو هستن. توبی نقش برادر بزرگ‌تر آروم و پخته رو داره، با اون شوخی معروف کمردرد و تارهای ارگانیکش. اندرو که از غم از دست دادن گوئن هنوز زخم داره اینجا بالاخره فرصت پیدا میکنه ام‌جی رو از سقوط نجات بده. لحظه‌ای که ام‌جی رو میگیره و بعد با چشمای اشکی میگه گرفتمش، شاید گریه‌آورترین لحظه‌ی فیلم باشه، چون یه جور درمان برای زخم یه دهه‌ی قبله. جایزه‌ی بهترین رفاقت و رابطه‌ی نوجوونی سینمای سومرهیرو هم میرسه به trioی ند و ام‌جی و پیتر. ند که اتفاقی قدرت جادویی کشف میکنه و ام‌جی که عاشق پیتره. این دو نفر هیچوقت فقط همراه نیستن. زندگی و احساسات خودشون رو دارن و مستقیم تحت‌تاثیر تصمیمای پیتر قرار میگیرن.