برگشت داک‌ اوک از Spider-Man 2 (۲۰۰۴) هم چیز خوبی بود. فیلم این ویلنا رو فقط برای زد و خورد برنمیگردونه. داک‌ اوک اینجا یه آدم گیج و غمگینه که فقط میخواد به خونه برگرده. صحنه‌ای که پیتر باهاش حرف میزنه و چیپ مهارکننده رو بهش وصل میکنه تا کنترل بازوهای مکانیکی دوباره دست خودش بیفته یکی از قشنگ‌ترین لحظات برگشت به خود واقعی توی فیلمه.
الکترو هم اینجا نسخه‌ی خیلی بهتری از The Amazing Spider-Man 2 خست. کمتر کارتونی و بیشتر یه آدم بدبخته که قدرتش رو میخواد.
سندمن شاید تنها ویلنی باشه که از ته دل نمیخواد کسی رو اذیت کنه و فقط میخواد برگرده خونه پیش دخترش. لیزارد هم کاراکتر فرعی‌تریه نسبت به باقی کارکترها و بیشتر نقش یه یادآوری رو داره. اینکه همه‌ی این ویلن‌ها قربانی شرایط خودشون بودن.