از کنایه‌ها و لحظاتی که به نظرم هوشمندانه بودن میتونم به ده حلقه به‌عنوان استعاره‌ای از یک میراث سنگین اشاره کنم. ده حلقه‌ای که شائو همیشه توی دستاش داره دقیقا مثل یه باریه که همیشه باهاته و نمیتونی ازش فرار کنی. کنایه‌ی قشنگش اینه که شانگ هم همین حلقه‌ها رو به ارث میبره در پایان فیلم که یعنی میراث پدرش هرگز کاملا از بین نمیره فقط شکلش عوض میشه. اما حالا به‌جای ابزار تخریب ابزار محافظته.