این مجسمه یکی از شاهکارهای مطلق دوران باروک و اوج هنر برنینی در سن فقط ۲۳–۲۴ سالگی است. سفارشی بود از طرف کاردینال شیپیونه بورگزه (Scipione Borghese)، برادرزاده پاپ پائول پنجم و یکی از بزرگ‌ترین کلکسیونرهای زمان خود. مجسمه همراه با دو اثر دیگر برنینی (آپولو و دافنه و داوود) برای ویلای بورگزه ساخته شد و هنوز هم در گالری بورگزه رم نگهداری می‌شود.
داستان از اسطوره رومی/یونانی گرفته شده، پلوتو (هادس)، خدای جهان زیرین، عاشق پروسرپینا (پرسفونه)، دختر سرئوس و یوپیتر می‌شود و او را با ارابه‌اش می‌رباید. مادرش سرئوس از غم داغون می‌شود و زمین را نابارور می‌کند، در نهایت یوپیتر حکم می‌دهد که پروسرپینا شش ماه سال را با پلوتو در جهان زیرین و شش ماه دیگر را با مادرش روی زمین بگذراند.
کاردینال شیپیونه بورگزه عاشق اساطیر کلاسیک و نمایش احساسات شدید بود. او دقیقاً می‌خواست برنینی لحظه‌ی «دراماتیک‌ترین» بخش داستان را نشان دهد، لحظه‌ی ربایش، جایی که خشونت، عشق، ترس و زیبایی همزمان در اوج خود هستند. این دقیقاً روح باروک است، نه آرامش کلاسیک رنسانس، بلکه حرکت، هیجان، تضاد و «تئاتر سنگ».
این اثر هنوز هم یکی از محبوب‌ترین مجسمه‌های دنیا است. چون وقتی جلویش می‌ایستی واقعاً حس می‌کنی داری شاهد یک جنایت و یک عشق ممنوعه در همان لحظه وقوعش هستی.
⚜@legendfolkepic⚜
Post #32505
992
- ❤🔥 3
- 😍 2
- 👏 1