31.5. کنترل پرواز؛ تبدیل فرمان محاسباتی به رفتار فیزیکی
محاسبهٔ یک مسیر مطلوب به‌تنهایی کافی نیست. پرنده باید بتواند رفتار واقعی خود را با وضعیت موردنظر هماهنگ کند. این وظیفه به بخش کنترل مربوط می‌شود.
در یک معماری عمومی کنترل پرواز، حسگرها وضعیت حرکت را اندازه‌گیری می‌کنند، رایانه اطلاعات را پردازش می‌کند و سامانهٔ کنترل فرمان‌هایی برای تغییر رفتار دینامیکی صادر می‌کند. عملگرها نیز فرمان‌های الکتریکی یا الکترونیکی را به حرکت مکانیکی تبدیل می‌کنند.
در طراحی چنین سامانه‌ای، مهندسان باید میان چند عامل تعادل برقرار کنند:
سرعت پاسخ‌گویی
پایداری و جلوگیری از نوسان‌های نامطلوب
دقت حسگرها
محدودیت‌های عملگرها
تغییر رفتار وسیله در شرایط مختلف پرواز
مقاومت در برابر ارتعاش و خطاهای اندازه‌گیری
این عوامل به هم وابسته‌اند برای مثال، افزایش بیش از حد حساسیت یک حلقهٔ کنترل، بدون درنظرگرفتن تأخیر و نویز، لزوماً عملکرد را بهتر نمی‌کند و ممکن است نوسان ایجاد کند
در نتیجه، اهمیت مهندسی کنترل در هماهنگی میان اندازه‌گیری، محاسبه و پاسخ فیزیکی نهفته است
31.6. رایانهٔ مأموریت و الکترونیک داخلی
در یک سامانهٔ پیچیده، اطلاعات باید از حسگرها و تجهیزات مختلف دریافت، پردازش و در قالب مناسب به بخش‌های مرتبط منتقل شود. این وظایف معمولاً بر عهدهٔ مجموعه‌ای از تجهیزات الکترونیکی و رایانه‌ای است.
رایانهٔ مأموریت را می‌توان به‌صورت مفهومی مرکز پردازش داده‌های مرتبط با عملکرد سامانه در نظر گرفت؛ با این تفاوت که در یک سامانهٔ واقعی، همهٔ وظایف الزاماً در یک رایانه متمرکز نیستند و ممکن است چند واحد پردازشی با مسئولیت‌های متفاوت وجود داشته باشند
مهم‌ترین مسائل مهندسی این بخش عبارت‌اند از
اطمینان از صحت داده‌های ورودی
سازگاری میان سخت‌افزار و نرم‌افزار
تحمل ارتعاش و تغییرات دمایی
تشخیص برخی خطاهای داخلی
زمان‌بندی قابل‌پیش‌بینی پردازش
سازگاری رابط‌های ارتباطی میان تجهیزات
در تجهیزات نظامی، قابلیت اطمینان الکترونیک اهمیت ویژه‌ای دارد، زیرا خرابی یک قطعه ممکن است عملکرد بخش‌های دیگر را نیز مختل کند. ازاین‌رو، ارزیابی این زیرسامانه فقط به قدرت پردازش وابسته نیست؛ کیفیت طراحی، آزمون، ساخت و کنترل خطا نیز نقش اساسی دارند.
31.7. پرتابگر متحرک؛ پیوند میان تحرک و ساختار عملیاتی
پرتابگر متحرک یکی از ویژگی‌های مهم معماری اسکندر است.
در این ساختار، موشک روی یک خودروی تخصصی حمل می‌شود و سامانه می‌تواند در چارچوب برنامه‌ریزی و پشتیبانی زمینی جابه‌جا شود.
تحرک، علاوه بر قابلیت حرکت خودرو، به چند عامل وابسته است: ابعاد و جرم مجموعه، وضعیت جاده و زمین، قابلیت اطمینان خودرو، تجهیزات ارتباطی، دسترسی به پشتیبانی و نیازهای نگهداری
از دید مهندسی، خودروی حامل باید بتواند جرم و ابعاد محموله را تحمل کند، در شرایط محیطی گوناگون کار کند و فضای کافی برای تجهیزات موردنیاز فراهم آورد. طراحی آن با طراحی خود موشک متفاوت است، اما این دو از نظر رابط‌های مکانیکی، الکتریکی و عملیاتی به یکدیگر وابسته‌اند.
تحرک همچنین می‌تواند انعطاف‌پذیری کلی سامانه را افزایش دهد، ولی نباید آن را با نامرئی‌بودن یا آسیب‌ناپذیری یکسان دانست. خودروهای بزرگ، تجهیزات پشتیبانی و فعالیت‌های لجستیکی همچنان محدودیت‌های خاص خود را دارند.
ارزش پرتابگر متحرک در افزایش انعطاف‌پذیری معماری زمینی است میزان اثر آن در هر وضعیت به شرایط واقعی وابسته خواهد بود
31.8. فرماندهی، ارتباطات و پشتیبانی
یک سامانهٔ موشکی فقط از وسیلهٔ پرنده و پرتابگر تشکیل نمی‌شود.
آماده‌سازی، مدیریت اطلاعات، هماهنگی میان واحدها، نگهداری و تأمین تجهیزات نیز بخشی از ساختار عملیاتی آن هستند.
در این چارچوب، ارتباطات می‌توانند برای تبادل اطلاعات وضعیت، گزارش‌های فنی، داده‌های مربوط به تجهیزات و پیام‌های فرماندهی به کار روند.بااین‌حال، وجود شبکهٔ ارتباطی به‌تنهایی ثابت نمی‌کند که همهٔ اجزا به‌طور مستقیم با موشک در حال پرواز ارتباط دارند یا مسیر آن را در تمام مدت پرواز از راه دور تغییر می‌دهند.
پشتیبانی نیز اهمیت مستقلی دارد. تجهیزات الکترونیکی و مکانیکی برای حفظ قابلیت اطمینان به بازرسی، نگهداری، تشخیص عیب و مدیریت قطعات نیاز دارند. حتی سامانه‌ای با طراحی پیشرفته، بدون پشتیبانی مناسب نمی‌تواند در بلندمدت عملکرد قابل‌اعتماد خود را حفظ کند.
تصویر مربوط به این بخش در کامنت ها موجود هست
P/16
⚔️ Legacy of War | Join:
@legacy_of_war