🪸 من الفبای جدیدم 🌱

انقدر طرفداران کل نگری ، شیطان و شارلاتان بودند و انقدر از نقدهایی که به تقلیل گرایی علمی مدرن شده سوء استفاده صورت گرفته ،
آدم جرات نمی‌کنه براحتی از فلسفه/عقلگرایی ، جهان‌بینی و ایدیولوژی به عنوان چیزهای کل نگرانه صحبت کنه و دفاع کنه .
ولی حقیقت اینه که اهمیت این مسائل کمتر از جزیی نگری های استقرا گرایانه ، ابزار گرایی و ... نیست ، بلکه بیشتره و بدون یک سری پیشفرض ها ، قوانین کلی و ... هیچ ابزار و تکنیک علمی ای چندان به کار نمیآد.
یه نمونه‌اش همین داستان دولت غنی هستش.
اشرف غنی بعنوان یک اقتصاد دان - بقول خودش - یکی از پیشرفته ترین سیستم های شفافیت مالی رو برای افغانستان در نظر گرفته بود ولی ... مشکل افغانستان فقط فساد دولتی نبود ، فساد پایان ناپذیر حکومتی افغانستان ، خودش معلول بود .
معلول این که دموکراسی افغانستان پشتیبانی ایدئولوژیک منسجم نداشت ، می‌شه گفت : چیزی شبیه مشروطه‌ی مشروعه‌ی خودمون
و حتی چیزی شبیه حکومت پهلوی

در مورد افغانستان باید این نکته رو در نظر گرفت که معمولا همه‌ی کشورهای کوچیک که در چند دهه‌ی اخیر اعلام استقلال کردند ، با مشکل هویت ، دست و پنجه نرم می‌کنند ، حتی می‌شه چالش های دموکراسی ترکیه بعنوان یک هویت دولت-ملتی کاملا جدید رو هم باین موضوع مربوط دونست : این که با وجود اینهمه دستاورد آزادی و دیدن احوال کشورهای بنیادگرای منطقه ، باز اردوغان تا الان براحتی برنامه های ارتجاعی ش رو پیش برده.

اما افغانستان ...
یه ترکیب ناسازگار درست کرده بودند : جمهوری اسلامی افغانستان ، که در واقع دموکراسی بود.
اما نه دموکراسی اصیل با پشتیبانی ایدئولوژی منسجم لیبرالیسم ، دموکراسی خالی .
نمی‌شه مثلا گفت : دموکراسی خالی همون حکومت عوامه ( انتقادی که برخی به دموکراسی مطرح می‌کنند.) ولی خب هرچی هست ، سسته .

برا فهم بهتر ، خوبه که حکومت چهل و پنج ساله‌ی امارت اسلامی ایران رو در نظر بگیریم :
این هم اسمش جمهوری اسلامیه ولکن در واقع از خلافت اسلامی و حتی حکومت اسلامی پیامبر اسلام ، هم اسلامی تر و آسمانی تره ، اما چرا بهرحال تونست ۴۵ سال دووم بیاره و زندگی چند نسل رو تباه کنه ؟!
چون به نسبت ایدیولوژی های رقیب برتری هایی داشته :
➖از پروژه‌ی شکست خورده‌ی #پهلوی ( #پروژه_ایرانشهری که #دکترنصر مامور ساختنش بود.) منسجم تره .
➖ نسبت به #مارکسیسم با فضای جامعه ایران سازگاری بیشتری داشت و خوش اقبال تر بود .
➖ از لیبرالیسم محافظه کار ، جسارت بیشتری به خرج داد .( بقول #ماکیاولی : بخت ، زن‌ست و به آدمهای متهور روی خوش نشون می‌ده )
البته اینکه لیبرال ها جسارت کافی به خرج ندادند ، شاید بخاطر تردیدهایی بود که در سازگاری جهان بینی لیبرال آنگلوساکسونی با جامعه ایرانی داشتند.
دلایل مشابه دیگری رو می‌شه برای شکست پروژه‌ی لیبرالیزه/مدرنیزه کردن حکومت ایران برشمرد و در مجموع نتیجه گرفت که : شاید زمان مدرنیزه شدن ایران فرا نرسیده بود ، بخت هم به لیبرال ها روی خوش نشون نداد و کمکی نکرد ، در حالیکه مثلا اعراب خلیج فارس خوش شانس تر بودند ، حداقل سکولار هستند‌ و دارن زندگی شونو می‌کنند.
کشورهای دیگه ای رو هم می‌شه نام برد که بنظر نمی‌رسه فرهنگ مردمشون از ایرانی‌ها بالاتر باشه ، ولی بر حسب تصادفاتی حکومت مدرنی دارند و پیشرفت کردند و به نکبت و ادباری مثل حکومت ما دچار نیستند.

ولی ...
خوشبختانه ، گویا زمان آشتی با مدرنیته یعنی لیبرالیسم ( نه ادوات و ابزار و ظواهر مدرن) در جامعه‌ی ایرانی فرا رسیده.

افراد جسوری مثل دکتر غنی نژاد قبلا هم بودند ( دکتر مردیها صراحتا در کتابهاش نوشته بود : فرهنگ غرب ، فرهنگ جهانیه ) ولی حکومت چندان اعتنایی نمی‌کرد ( البته همین دکتر مردیها سال ۸۸ از دانشگاه اخراج شد ، از فشارهای دیگه اطلاع ندارم. ) چون جامعه به لیبرالیسم بی اعتنا یا لااقل کم اعتنا بود ، بنابراین دلیلی نمی دید که مثلا بیاد مناظره بذاره ، ولی الآن احتمالا حس کرده بود که نیازه تا لیبرالیسم رو به چالش بکشه .

خلاصه این‌که با ظاهر شدن نشانه های « صلح مردم با لیبرالیسم » وظیفه ای هم که من برا خودم متصور بودم ، تموم می‌شه و باید بگردم دنبال موضوعی جدید برای تفلسف و ساده سازی‌ش / #کارشناس_مغز_زالو ✍

#واپسین_شطحیات_ادمین
#جهان_بینی
#عقلانیت_تجربه_گرایانه
#جهاد_تبیین

@lEECHbrain | جهان و تأملات فیله‌سوف

▪️دموکراسی بدون تعلق وطن دوستانه و هویت دولت-ملتی
▪️ لیبرالیسم محافظه کار ، نه یک کلمه کم ، نه یک کلمه زیاد
▪️ جهان بینی بدون دلالی