بازار آزاد کارآمدترین سازوکار شناخته‌شده برای کاهش اختلاف‌های طبقاتی ناخواسته است.
در سرمایه داری بازار آزاد، فرد می‌تواند با کار، پس‌انداز، نوآوری و پذیرش ریسک کار خود، جایگاه اقتصادی خود را تغییر دهد و به آنچه می‌خواهد برسد.
موفقیت یا شکست عمدتاً به تلاش، مهارت و انتخاب‌های شخصی وابسته است.
در مقابل، در جامعه‌های فئودالی یا اقتصادهای برنامه‌ریزی‌شده مرکزی، جایگاه افراد توسط حکومت یا روابط با دولت تعیین می‌شود. فرصت‌ها محدود و تعیین شده توسط انحصار قهری هستند. تحرک اجتماعی واقعی ناچیز و منابع بر اساس تصمیم‌های سیاسی توزیع می‌شوند.
نتیجه این است که نابرابری‌های صلب و اغلب ناعادلانه‌ای شکل می‌گیرد که فرد عادی قدرت تغییر آن را ندارد، نابرابری هایی که مشخصا از رقابت در بستر بازار آزاد بدست نیامده.
تجربه تاریخی نشان می‌دهد که جوامعی که به بازار آزاد نزدیک‌تر بوده‌اند، بیش از دیگران فقر مطلق را کاهش داده‌اند و امکان پیشرفت فردی را فراهم کرده‌اند.

پی‌نوشت: زیرنویسشو تو خستگی نوشتم، امیدوارم اشتباه نداشته باشه

@Learn_Cast
@LearnCast