من ۶ سال ابتدایی به لطف و زحمات والدینم مدرسه غیر دولتی بودم، و ۶ سال متوسطه نمونه دولتی خوندم .

میتونم بگم تجربه م از این ۱۲ سال همچنان یکسانه و منفی!
کیفیت آموزشی بدی نداشتن و بهتر از مدارس دیگه بودن این طور که متوجه شدم اما اصلا باعث بهتر شدن کیفیت زندگی دانش آموز ها نشدن یا آموزشی که انجام میشد کتاب محور و محدود به متن کتاب و امتحان محور بودن. یادمه سه سال اخر دبیرستان خیلی مشکل داشتم.

تمام سالهایی که با شدت و کنترل زیاد مجبور به درس خوندن ساعات زیاد شده بودم داشت اسیب جدی به روح و روانم میزد و افسردگی گرفته بودم. چندتا درس رو افتادم و مدیر مدرسه نمونه دولتی دخترانه بندرعباس خیلی راحت به پدر و مادرم گفته بود بچه تون کشش اینجا رو نداره و در سطح بچه های اینجا نیست و باید از اینجا بره !!!
روانپزشک بهم گفت اگر اوضاع همینطور پیش بره باید بیمارستان روانی بستری بشم !
افسردگی شدید و اضطراب داشتم .
خلاصه ده روز اخر امتحان های نوبت دوم سال یازدهم، دکتر برام استعلاجی نوشت به دلیل مشکلات روحی ،
من تجدید شدم و رفتم مدرسه تابستونه و اونجا بعد از مدتی بود که تحت درمان بودم ، و متوجه شدم همه مباحث رو بلدم و میفهمم همون درس هایی که افتاده بودم و ناتوانی م در امتحانات به خاطر انباشت سالها فشار روانی از درس خوندن تو مدارس به اصطلاح خوب بوده! که فقط فشار و کنترلگری بیشتری روی دانش اموزا داشتن ...



الان خودم معلم هستم،
و میفهمم چی به سرم اومده بوده و این سیستم چه قدر افتضاحه.
چون بچه ها رو به شدت تک بعدی آموزش میده و کارمند میسازه. و من از نسخه های باگ دار این سیستم بودم که خلاقیت و ابتکار زیادی داشتم و سالها سرکوب میشدم .

مطالبی که تو مدرسه دولتی یاد گرفتید واقعا بدردتون خورده؟
به نظرتون بهره وریش چقدر بوده؟

از اینجا میتونید بهم بگید.

@Learn_Cast
@LearnCast